Risalet hikmetleri, Hakk'a ait olan, Velayet (Hakk'a yakınlık) ilmi-ilmi ledün–ilahi ilmin özleştiği, Tevhid İlmi içinde yer alan sırlar külliyatıdır. Risaletin iki kapısı vardır. Yani risalet ikidir. Birisine risaleti amme denir. Allah'ın birliğine bağlı risalettir. Adem nesli için tek olarak bilinir. Kur'an-ı Kerim'de bunun ismi Ahmed'dir. Dünyaya gelmez, ölüm bilmez. Şeriatı da umuma şamildir. Şeriatının ismi şeriatı Ahmediye'dir. Basiret sahibi olmayanlar bunu göremezler ve de tanıyamazlar. Basiret sahibi o kimseye denir ki, insan kalbinin Hakk'a bakan tarafında bulunan ve Hakk'a ait olan kalp gözü, kalp kulağı ile gören ve dinleyen kişilerdir. Onlar, kalp gözü, kalp kulağı açılıncaya kadar şeriatı Muhammediye içinde bulunan dört mezhepten biri ile Hakk yoluna girerler. Bilindiği üzere dört mezhep şöyle: Hanefi, Şafıi, Hambeli ve Maliki mezhepleri. Üstazım Muhiddini Arabi (k.s.) Maliki mezhebine bağlı idi. Kalp gözü açılınca Şeriatı Ahmediye'ye bağlandı. Şeriatı Ahmediye'ye bağlanan veli şeriatı Muhammediye'yi Mezhebi Muhammedi olarak yaşar. İşte nebilere ve velilere göre Allah bir, risalet ve şeriat bir, mezhep te birdir. Yani Allah'ın birliğine bağlı olan yollar tek bir kapıya çıkar. O da tek din anlayışıdır. İşte bunu tanıtan açık ayet: "Allah indinde din, İslam Dinidir." Bu konuya daha net açıklık getiren Peygamberimiz hadisi şerifte şöyle der: "Bütün peygamberler kardeştirler. Bir babanın birden çok hanımlarından olan çocukları gibidirler. Dinleri birdir." Yani resul olan peygamberler de bu tek din anlayışı içinde dünyada yaşadılar.

Evliyanın beyanına göre, tüm ademoğlunun dini olan İslam Dini'nin bu teklik tarafını ademoğluna Allah'ın emri ile tanıtacak olan İsa (a.s.) peygamberdir. Onun dünyaya gelişi ile İslam Dini iki ayak üzerine oturacak. Şimdi tek ayak üzerindedir. Bilindiği üzere İslam Dini tek ayak üzerindedir ve topallıyor. Zira dinin bir ayağı risalettir. Öteki ayağı velayettir. Velayet İsa peygamber ile dinde tatbik olur. Şu dünyamızda ademoğlunun %1'ini oluşturan İslam evliyasınca velayet ayağı tatbik edilmektedir.

İkinci risalet 'risaleti hasse'dir. Bunu yürüten dört resul vardır. Sırası ile Musa, Davud, İsa ve Muhammed. Resul o nebidir ki, kavmine, milletine Allah'ın emirlerini tebliğ etmekle memurdur. Nebilerde bu yoktur. Bunlardan Mesih İsa halife değildir. Sadece resul idi. İkinci kez dünyaya geldiğinde halifelik yetkisi olacak. Halife olan resul Allah'ın emri ile insan öldürme yetkisi ile gönderilir.

Hiçbir resul yoktur ki, şeriatı olmasın. Bu dört resulün şeriatleri vardır. Ancak Davud peygamberin şeriatını günümüze kadar taşıyan bir millet yoktur. Peygamberimiz Muhammed Mustafa (s.a.v.) hadisi şeriflerinde İsa'ya, Musa'ya ait bilgiler verdi. Fakat Davud'dan hiçbir kayıta rastlanmıyor. Mesela bir hadisi şerifte Peygamberimiz şöyle diyor: (vakit olarak) "Sabahtan öğleye kadar olan vakit Musa peygambere verildi. Öğleden ikindiye kadar olan vakit İsa'ya verildi. İkindi akşam arası bize verildi." Davud peygamberin ne vakti var, ne de günü. Halbuki Peygamberimizin amme risaleti içinde 27 peygamber vardır. Fususulhikem'de bu peygamberler şöyle: Adem, Şis, Nuh, İdris, İbrahim, İshak, İsmail, Yakup, Yusuf, Hud, Salih, Şuayb, Lut, Uzeyir, İsa, Süleyman, Davud, Yunus, Eyüp, Yahya, Zekeriya, İlyas, Lokman, Harun, Musa, Halid ve Muhammed. 27 peygamber Şeriatı Ahmediye'de temsiliyet esası çercevesinde mevcuttur. Burada sayılan 27 peygamberin hepsinin kavmi varsa, kitapla gelen bilgiye doğrudan ortaktır. Yani birinci derecede ortaktırlar. Adem oğlundan dinli-dinsiz kim varsa ikinci derecede bu bilgilere ortaktırlar.

Şimdi Kur'an-ı Kerim'e müracaat ederek risalet ve resuller hakkında inen ayetleri tanıyalım. Ta ki bu şeriatı Ahmediye'yi Kur'an-ı Kerim bize tanıtsın. Okuyanların içindeki şüpheyi giderelim.

1. Önce (Fetih sure'si, 29. Ayet - Sayfa 516) "Muhammed Allah'ın Resulüdür." Bu ayetle Peygamberimizin Allah'n resulü olduğu tasdik oluyor. Bu ayetin bağlı bulunduğu sure medenidir. Yani Medine'de inmiştir. (Diğer ayetler bakalım)

2. (Bakara sure'si, 285. Ayet - Sayfa 50) "Resullerden biri ile diğerleri arasında fark vermedik." Bu ayetle resuller arasında eşitlik olduğu açıkça belirtiliyor. Hiçbirinin ötekinden üstün olmadığını Rabbimiz bize haber veriyor. (Bu ayet, medeni surededir) Süleyman Çelebi (Mevlit yazarı), bu ayet sebebi ile mevlidi yazmıştır. Hikaye şöyle: doğu tarafından (İran ya da daha öteden) bir vaiz gelmiş. Bursa'da Ulu cami'de vaaz vermiş. Vaazında bu ayeti okuyup Peygamberimizin Musa, Davud ve İsa'dan üstün olamayacağını enine boyuna anlatmıştı. Buna üzülen Süleyman Çelebi, merhum, mevlidi yazmıştır.

3. Gelelim bir başka ayete (Sebe sure'si, 28.ayet – Sayfa 432) "Seni resul göndermedik. İlla bütün insanlara gönderdik. Müjdeleyici ve korkutucu olarak. Fakat insanların çoğu bunu bilmezler." (Bu ayetin bağlı bulunduğu sure Mekkidir. Yani Mekke'de nazil oldu) Bazı sureler genelde mekki olur. İçinde Medine'de nazil olan ayetler olur. Bu onlardan biridir. Bu ayette bütün insanlara gönderilen tek nebi Ahmed'dir. Muhammed (s.a.v.) Mirac ile ona bağlandı. Ahmed'le ammeleşti. Yani tüm ademoğluna resul olmuş oldu.

4. Dördüncü ayet. (Hacc sure'si, 52. Ayet - Sayfa 339. Bu sure medenidir. Yani Medine'de nazil oldu. "Senden önce ne resul, ne de nebi göndermedik..." (Ayetin devamına geçmiyoruz). Bu ayette beyan olduğu üzere, ne kadar resul ve nebi gelmişse hepsi Muhammed'den önce gelmiştir. Eğer Muhammed için söylenmiş olsa, ayet böyle gelmezdi. Bu ayetin manası istikametinde Peygamberimiz Ahmedi bir hüviyetle şu hadisi şerifi beyan etmiştir. Hadisi şerif şöyle: "Ben (umuma şamil olmak üzere) nebi idim. Adem su ile çamur arasında iken", "Küntü nebiyyen ve ademe beynelmai vettın"dır aslı. Küntü kelimesi efali ammedendir. Yani ben, ammeye ait taraf olan taraf ile nebi oldu idim. Adem su ile çamur arasında bir süre bekletildi. Sonra Allah (c.c.) ruhundan ona üfledi. Hayat buldu. Bir süre yalnız yaşadı. Sonra Adem'in sol eğe kemiğinden Havva anamızı yarattı. Onları cennete attı. Bir süre cennette kaldılar. Sonra dünyaya gönderildirler. Bundan sonra da Adem nesli oluştu. Bu süre içinde (dünya senesi ile) kaç sene geçtiği bilinmiyor.

Bu süreçlerin hepsinden önce nebi olduğunu haber veriyor. Miracla anasır beden nura dönüşmüştü. Peygamberimizin Medine hayatı Muhammed-Ahmed ikilisi içinde geçti. Muhammed (s.a.v.) dahil, Adem'den Muhammed'e kadar gelmiş olan ne kadar resul ve nebi varsa hepsi umuma ait resul ve nebi olan Ahmed'de risalet ve nübüvvetleri toplanır. Tek merkez olur.

5. Beşinci ayet (İbrahim sure'si, 4. ayet - sayfa 256. Bu sure de Mekke'de nazil oldu. "Biz resul göndermedik. İlla (gönderdik) o resulun kavminin (milletinin) lisanı ile." Bu risalet dal isimlere bağlı bir irsalettir. O kavmin lisanı ne kadar zengin ise, Hakk'tan gelen bilgi de o kadar güçlü olur. Muhammed dahil, her resul, Allah'a (c.c.) bağlı Musemma merkezinden uzanan dal isimlerden birinin içinde bir kavme bağlı olarak resul olur. Sonra bu resul umuma şamil olan ve musemmaya bağlı bulunan risalete bağlanır. Burada o resul ammeleşir.

6. Altıncı ayet (Saff suresi 6. ayet - sayfa 553). Bu sure Medine'de nazil oldu. "Müjdeci olarak benden sonra resul gelir. Onun ismi Ahmed'dir." Bu ayette İsa'nın İsrail kavmine (milletine) böyle dediği ayette beyan oluyor. İşin içinde İsa peygamber de vardır. Zira İsa peygamber de Muhammed (s.a.v.) gibi iki hüviyete sahiptir. Yani İsa (a.s.) ve Mesih olarak iki taraflı risaleti vardır. Birisi Meryem'in oğlu Mesih'tir. Mesih içinden geldiği millete resul olmuştur. Fakat İsa (a.s.) peygamber ikinci gelişinde bütün ademoğlunu içine alan bir risaletle gelecek (Risalet tanıtım şemasına bak). Muhammed (s.a.v.) ise iki ayrı risaleti birleşik iki bedenle yürütmüştür. Anasır beden sahibi Muhammed ile nur beden sahibi Ahmed Mirac vakası içinde birleşti. 33 defa ruhani mirac yapan Muhammed, anasır bedenini, Hakk'ın akıl almaz gücü ile nura dönüştürdü. Her sene kutladığımız mirac 34. mirac olup, hem ruhani hem de cismani olarak gerçekleşti.

7. Yedinci ayet. (Enbiya suresi, 107. ayet - sayfa 332). Bu sure Mekke'de nazil oldu. "Biz seni resul göndermedik. İlla alemlere rahmet için gönderdik." Bilindiği üzere ademoğlu 18 bin alem içinde yaratılmıştır. Yani Adem neslini Hakk Teala (18.000) on sekiz bin alemden yaratmıştır. Her alem için bir hayvan yarattı. O hayvan, o alemin çekirdeğidir. Dünya 18.000 alemden bir tanesidir. Fakat bütün alemlere çekirdek oluşturur. Bedeni insan da dünyanın özüdür. Kısacası insan demek 18 bin alem demektir.

Risalet'e ait Kur'an'da yer alan bu yedi ayeti irfan tarafında bulunan arifler anlayışına göre inceleyelim. Bunları incelemekten maksat, Allah'ın birliğine bağlı olan din birliği merkezlerinin ne olduğunu bilelim. Allah bir, risalet bir, mezhep bir olarak bilinen bu hakikatı ademoğlu duymuş olsun. Kabul etmek, etmemek Allah'ın takdirine kalır.

Önce birinci ayeti inceleyelim. Burada deniyor ki, "Muhammed Allah'ın resuludur." Ayet Medine'de nazil olduğuna göre, bu risalet ammedir. Zira Peygamberimiz Muhammed Mustafa (s.a.v.) Mirac Vakası'ndan beş ay sonra hicret hakikat halini almıştır. Yani Hicret Haftası içinde Medine risaletle tanışmıştır. Bu tarihi hadiseden sonra anasır bedenle görünen Muhammed'in (s.a.v.) kalp gözü açılmadan görülmeyen, umuma şamil resul olan Ahmed'in mutlak olan risaleti devrede idi. Bütün ibadet ayetleri hep Medine'de inmiştir. Adem peygamber dahil, Adem'den İsa'ya ne kadar resul ve nebi varsa hepsi bu iki resulde toplanmıştır. Anasır bedenle dünya tarafında yer alan Muhammed'e bağlı olan 27 peygamber bulunur. Fususulhikem isimli kitabı Peygamberimiz bu peygamberleri tanıtmak için vermiştir. Adem neslinden gelen diğer ne kadar nebi varsa hepsi nur beden sahibi Ahmed'in risaletinde mevcuttur. Nebi Ahmed nur beden sahibidir.

Fususulhikem, 29 satır sayfası olan bir kitapla (100) yüz sayfa oluşturmaktadır. Üstaz Muhiddini Arabi (k.s.) der ki: "Eğer bana verdiği kitabın tamamını açıklamaya kalksam, Resülü Ekrem Efendimizin verdiği bu kitap bunun yüz misli olurdu. Yani bu Fususulhikem bana peygamberin verdiği kitabın yüzde biridir. Onun sınırlandırıp sadece bu kadarını açıkla dediğinden, ne eksik ne de fazla yapmadım. Nesıl demişse öyle yaptım."

İkinci ayeti inceleyelim. "Resullerin hepsini eşit kıldık" diyor. Bu ayette açıkça görülüyor ki, amme olmayan risalette bir resul ötekinden üstün değildir. Zira dal isimlere ait risalet tamamen o resülün kavmine ait olur. İnen kitapta kavmin lisanı üzerine gönderilir, kısmi risalet olur. Yani Kur'an-ı Kerim içindeki Arapça kelimeler ve buna bağlı lisan kısmi risaleti yansıtır. Fakat Kur'an dili Arapçası ile gelen dil ammedir. Yani sarf, nahiv, meani vs. Arabın anlamadığı dil, Kur'an dili Arapçasıdır. Eğitimsiz bilinmez. Bu lisanla elsine-i Hakk olan eşyaya geçilir. Eşya dili Hakk dilidir.

Üçüncü ayet: "Seni bütün insanlara resul olarak gönderdik. İnsanların çoğu bunu bilmezler" diye açık ayet var. İşte bu ayet görünen Muhammed ile görülmeyen Ahmed ikilisinin risaletine işaret olunuyor. İnsanların çoğu elbetteki bunu bilmezler. Nasıl bilsin ki, görünen Muhammed (s.a.v.)'dir. Ahmed kalp gözü ile görünür.

Dördüncü ayet: "Senden önce ne resul, ne de nebi göndermedik." Bu ayet Ahmed'in risaletini açık bir dille ortaya koyutor. Eğer Muhammed kasdedilseydi, bütün peygamberlerden sonra geldiği dünya insanının bildiği bir gerçektir. (4 ayete ait ilk ayette yeterli yazı var)

Beşinci ayette "Biz resulü kavminin lisanı üzere gönderdik" deniyor. Her lisan Hakk'a ait Kur'an dilinden bir daldır. Her resulun kavminin lisanına gizlediği Hakk lisanı vardır.

Altıncı ayette İsa (a.s.) Beni İsrail kavmine diyor ki: "Benden sonra resul gelir. İsmi Ahmed'dir." Muhammed ismini kullanmıyor. Zira İsa (a.s.) ölümsüz bir resuldur. İsa'nın muhatabı yine ölümsüz resul olan Ahmed'dir. Aralarındaki fark, Ahmed vücut tarafında bulunur. Risalet bu tarafta bulunur. Anasır bedenin bağlı bulunduğu kapı taraf bu taraftır. İsa ise ruh tarafında bulunur. Beden ruhsuz, ruh bedensiz olamaz. Bu itibarla Ahmed ile İsa ikilisi üst taraf itibarı ile ilk nur içinde, tek din içinde gelmiş geçmiş bütün resullerle ortak risalet içinde olurlar.

Şu hakikat unutulmamalıdır. O da şu: üstaz Muhiddini Arabi Fususulhikem ve Fütühatı Mekkiye isimli eserlerinde der ki: "Üç tecelli vardır. Birincisi tecelliyatı zattır. İkincisi tecelliyatı esma ve sıfattır. Üçüncüsü tecelliyatı ef'aldır." Bu ikinci ve üçüncüsü ahiret tarafında kazanılır. Nitekim şeytan bu iki tecelliye vakıftır.

Tecelliyatı Zat'ın kazanılacağı yer dünyadır. Anasır bedendir. İsa (a.s.) bu tecelliyi Meryem'den vücut oluşturarak kazanmıştır. Allah'ı yeterince bilmenin şartı Zati Tecelliye mazhar olmaktır. Bundan dolayı her resul ve nebi dünyaya gönderilir. Ta ki bu tecelliyi kazanmak için. Bu tecellide (70.000) yatmiş bin perdeyi aşarak sitreti münteha'ya çıkmak vardır. Risaletin altında bulunan ve peygamber olamayanlardan bu tecelliye ulaşan, bu makama çıkan çok az sayıda insan vardır. Muhiddini Arabi ve Bayazidi Bıstami bu tecelliye mazhar olanlardır (bildiğimiz). Zati tecelliye mazhar olanlardan da aralarında üstün olanları vardır. Onlar da ‘nefsini arif olanlar'dır. Yani makam itibarı ile bunlar peygamberlere en yakın olanlardır.

Peygamberimiz hadisi şerifte şöyle der: "Allah Adem'i kendi sureti üzere yarattı. (innellahe halaka ademe ala suretihi)" Yani zati mutlaktan has isim olarak dal misali uzantı oluşturan Allah (c.c.)'ın zati ile kendi arasında 70.000 perde bılunur. "Kendi üzere yarattı" manası önce budur. Sonra kendisi büyük dal iken, müsemma diye bir merkez oluşturdu. Bu merkeze bağlı, sayısını yalnız kendi bildiği çok sayıda dal isim bağladı. Bu isimlerle mahlukatla bağlantı kurmuştur. Üstaz Muhiddini Arabi Allah'ın varlığı hakkında şöyle der: "Zati Mutlak olarak bildiğimiz O Büyük Yaratıcının has isim olan Allah gibi kendisine bağlı başka tarafta has isimleri olup olmadığını bilemiyoruz."

Yani Allah, zati mutlaktan bir uzantı olduğuna göre, kendi ne ise, Adem'i de kendi sureti üzere yarattı. Böyle olunca da beşeri bedenimizde ölüm olmak mecburiyeti vardır. Ölüm olmazsa ikilik olur. Allah (c.c.) kendini bildirmek için kendisi gibi gecici bedenle biz ademoğlunu canlı kitap oluşturdu. Hem maket, hem de kitap olan bir canlı.

Öleceğine inanan her insan hiçbir kazancın sahibi değildir. İradei cüziyesi ile kazandığı mal, mülk, ilim gibi her ne varsa Allah'ın izni ile elde edilmiştir. İlk mal sahibi odur. Mülk onun olunca da, iman eden için bu benimdir sözü sadece insanlar arasında gecerlidir. Kişi aklını ve bedenini çalıştırıp kazandığı Allah'ın izni ile kendisinindir. Ancak bu kazanç, Hakk'a karşı gelmemek kaydıyla. Yani kişi düşünce ve beden eziyetine dayanan helal ekmeğini teksir edemez. Bu şu demektir. Helalinden çalışıp para, mal, mülk kazandın. Bu Allah'ın karışamayacağı kadar dokunulmazlık yetkisi yüklüdür. Buna kişinin hakkı denir. Allah'ın kanunları çercevesinde kulun kendisinindir. Bu hakkı kim bu kişinin elinden çalar, ya da zorla alırsa, cezasını ateşle öder. Allah kişinin emeğini esas alır.

Ancak bu kazanç sahibi emeğinden ekmek çıkartırsa, bu faiz olur. Yani değeri oynamayan helal parasını muhtaç birisine doğrudan, ya da dolaylı yoldan verirse, Allah'ın mülküne ortak olmak olduğundan faiz olur. Bu ev olur, daire olur, mal olur, mülk olur. Hiç değişmez. Yeter ki kişinin emeğini aşan kazanç elde edilmiş olsun. Yani o mülkü, o parayı para karşılığı kiralayamazsın.

Risalette en büyük yıkıcı unsurların başında inkardan sonra faiz gelir. Risaleti şeytan sahasına çekip Hakk'a isyan etmektir. Çapraz bir din anlayışı olan bu davranış, üstü şeriat davası, içi şeytan ameli olarak İstanbul boğazının su akışına benzer. Üstü Akdeniz'e, altı Karadeniz'e akar, misali terslik olur.

Arif kişi odur ki, şeriatı Ahmediye'yi bilir, bulur ve ona bağlanır. Buna irfan anlayışı denir. Her insanın bünyesinde, ayani sabitesinde bu kapı vardır. Zevk ile yürüyen ve Allah'ın Hadi ismine bağlı olan velayet ilmi, ilmi ledün, ilahi ilim bu kapının içindedir. Hakk'a belirli bir mesafe yaklaşan bu ilme kavuşur. Bu ilme yaklaşmanın tek yolu, mekarimi ahlaktan geçer. Mekarimi ahlak nebilerde ve velilerde olur. Kalp gözü bu ilimle açılır. Arif olanlarda bu ahlak yeterli derecede vardır. Müminlerde kısmi olarak bulunur. Bu gibilere takva da denir. Diğer bir ifade ile mümin de denir.

Ademoğlundan her kişide risalet kapısı vardır. Menteşeleri vardır, açılır kapanır. Peygamberlerde ve velilerde bu kapı Hakk tarafından açılır ve kapanır. Vehbiyetle açılan bu kapıda kişinin iradei cüziyesi genelde devre dışı kaldığından, kurbi feraiz ve kurbi nevafil içre Hakk'ın iradei külliyesi devrede olur. Bu Hakk tarafında yer alan zevkli velayet ilmi ile yürütülür.

Günümüzde yürütülen araştırmalar, yani fen ve teknoloji, bu risalet kapısından izni ilahi ile hakikat halini alır. Bu hakikat kesbiyetle elde edilir. Yani insana Hakk'ın iradesi külliyesinden verilen iradei cüziyesi çerçevesinde oluşur. Bağlı bulunduğu ilim, zevksiz tevhid ilmidir. Yani günümüzde devletlerin yürüttüğü milli eğitimleri, rahmandan kaynaklanan bu tevhid ilminin mahsülüdür. Fen ve teknoloji eşyadan bilgisini alır. Bu bilgiye zevksiz tevhid ilmi denir.

Her araştırmacı (dinli-dinsiz) bu risalet kapısından içeri girerek başarıya ulaşır. Peygamberimiz bu ilmi çok iyi bildiğinden, hadisi şerifte şöyle der: "Hikmet müminin yitirdiğidir. Nerede bulursa alır."

Allah (c.c.) kullarına kendisinden hak arama yetkisi vermiştir. Sen nebilere, resullere risalet verdin, bize vermedin deyip hak aramasınlar diye, bu kapı her ademoğlu için açıktır. Hakk'ın ortaya koyduğu emir ve şartlara uysun, araştırma yapsın diye.

Risalet, Hakk'a ait olduğundan, akıl sahibi her mahluk, vasıtalı ya da vasıtasız risaletten ilim, bilgi alır. Hadisi şerifte buna açıklık getiriliyor. "Men amile bima alımu. Verresellahul ilme ma lem yalem." Türkçe'si şöyle: "Kişi bildikleri ile amil olursa, bilmediği ilme Allah (c.c.) onu varis kılar." Bu vasıtasız ilim kapısıdır ve süphanidir.

Her ademoğlu bu iki bilgi dalından az yada çok bilgi sahibidir. Fakat çoğu kişiler bu hakikatı bilmez. İradei cüziyesi ile kendinden habersiz yaşar, gider.

Hakk, risalet ve resul nedir? Şimdi de onu tanıyalım. Her resul Hakk'ın iradei külliyesi çerçevesinde hareket eder. Yani getirmiş olduğu emir ve yasaklar tamamen Hakk'a aittir. Dünyada bunun açık örneği devlete ait kanunlardaki emir ve yasaklarla eşdeğerdir. Yani bir devletin memuru devlete ait bir kanunu tatbik ederken ne konumda ise, Hakk'ın emirlerini tebliğ etmede resul odur.

Bir hakimin tutum ve davranışını ele alalım. Her hakim verdiği kararlarda kanunları esas alır. Ancak bu kararlarda şahsi kanaatini kullanır. Hakimin bu kanaati hukuk tahsili süzgecinden geçer. Bu tahsile tecrübe de eklenince hakimin kanaati meyvenin olgunlaşması gibi olur.

Bizim Peygamberimiz Muhammed Mustafa (s.a.v.) üç sene süre ile İsrafil (a.s.)'den risalet dersi almıştır. 40 senelik hayat tecrübesini tamamlayınca Hakk Teala O'na risalet kapısını açıp resul olma izni vermiştir. Bu da açıkça gösteriyor ki, her resulde risalet Hakk'a ait olup, asla peygamberin kendisine aittir denemez. Bu konuya açıklık getiren Resulü Ekrem Efendimiz hadisi şerifte şöyle der: "Kim ki beni gördü ( o kadar var ki), Hakk'ı gördü."

Kur'an-ı Kerim'de umuma şamil olmak üzere şu ayet inmiştir: "Vema muhammedun, illa resul." Türkçesi: "Muhammed yok, illa resul vardır." Bu ayetten açıkça anlaşılıyor ki, ademoğlundan herhangi bir kişi yalnız risaleti alıp tatbik etse, Hakk'ın emrini yerine getirmiş olur. Ne vark ki, risalette ayıklanması gereken taraflar vardır. Onları ancak resuller ayıklar. Şu günkü dünyamızda bunları en iyi bilen ve ayıklayan Allah'ın veli kullarıdır. Bunların en ilerde olanı ‘Muhiddini Arabi'dir. Hetemülenbiyanın, hatemülevliyasıdır. Risalet ve velayetin en üstün ve en geniş tanıtımını yapmıştır. 475 eserle iki ayaktan oluşan risalet ve velayeti açıklamıştır.

İLK KUR'AN AYETİNİN İNİŞİ

Kur'an'nın ramazan ayında inmeye başladığı ayetle sabittir. Mealen şöyle: "Ramazan ayı öyle bir aydır ki, Kur'an o ayda indi..." der. Peygamberimizin yakın çevreleri, yani sahabe ilk ayetin cuma gecesi indiğini haber veriyor. Bu ayet mealen şöyle: "Kendi kitabını kıraet eyle. Nefsine kafidir. Senin üzerine hasiba." Hesap içindeki Allah'ın bilebildiği irfan denizinden yeterli bilgi alırsın. Zira hesap bilinmeyeni yakalayan bir anahtardır. İlk inen sure Alak suresidir. Son inen sure Nasır suresidir. Son inen ayetin meali: "Bugün sizin dininizi tamamladım" manasındadır. Kur'an'ı Kerim 114 suredir. Levhi mahfuzda 6666 ayettir. Halen elimizde mevcut tilavet okunuşlu Kur'an'da 6245 ayet vardır. 421 ayet Levhi mahfuzdan dünyaya inmemiştir.

İlk ayet Peygamberimiz kameri sene ile 40 yaşının doldurduktan sonra gelen ilk ramazan ayında indiği kesindir. Zira kur'an'ın ayet ayet inişi 22 sene 2 ay 20 gün devam etmiştir. İlk ayetin ilk ramazanın 16'sını 17'isine bağlayan gece indiği bilinmektedir. Yaptığımız hesap ta bunu kabul ve teyid etmiştir. Hesap sonucu son inen ayet hicretin 10. yılında 7 Zilhicce Cuma günüdür. Yani Peygamberimizin ahirete dönüşüne 87 gün kalmıştı. Şemsi takvime göre 24 Eseday günüdür.

İslam şemsi takvimine göre ilk inen ayet 24 Esday günüdür. Miladi takvime göre ise göre ilk inen ayet 14 Ağustosu 15'ine bağlayan gecedir. İslam şemsi takvimine göre son inen ayet hicretin 10. yılında 16 Hutay gününü 17'isine bağlayan gece olmuştur. Miladi takvime göre son inen ayet 5 Mart gününü 6 Mart'a bağlayan gece inmiştir.

AYETLERİN ÖZETİ

Ayetleriyle, hadisi şerifleriyle ve eşya dili ile yazdığımız 6 sayfayı özetleyelim.

Bu yedi ayette olan açıklamalar herkesin anlayacağı bir manada izahat yüklüdür. Her resül bir milletin içinden gelmekle o millettendir denemez. Zira herkes Allah'ın kuludur. Allah (c.c.) her kuluna asi olsun olmasın, eşit bakar. Risalet Allah'a aittir. O'nun birliği içinde her kul aynıdır.

İnternetteki yazılarımızı okuyan soruyor ve diyor ki, şeriatı Ahmediye nedir? Bu nereden çıktı? Kur'an ile bağlantısı varmı? Nasıl şeriattır da bunu kimse duymadı? (Saff suresi 6. ayette) İsa peygamber beni israil kavmine: "Benden sonra resul gelir. Onun ismi Ahmed'dir." Hiçbir resul yoktur ki şeriatı olmasın. Ululemir olan evliyanın beyanına göre ‘Şeriatı Ahmediye'ye ulaşmak ‘Şeriatı Muhammediye'den olur. Başka çıkış kapısı yoktur. Zira Adem'den İsa'ya kadar ne kadar resul var ise, hepsinin birikimi Muhammed Mustafa (s.a.v.)'da toplanmıştı. Sonra bu risalet tek bir çatı altında birleşti.

(Hacc suresi 52. ayette beyan olduğu üzere), "Resul Ahmed velayetle kaimdir. Muhammed ise risalet ile kaimdir." Din içinde bunlar iki ayaktır. Muhammed dünya tarafında yer alırken, Ahmed ahiret tarafında risaletini sürdürüyordu. "Semalarda Ahmed, yerlerde Muhammed" kapalı sözü buna işarettir. Her risalette şeriat olur. Şeriat demek risaletin bir millet içinde ilan edilmesi demektir. İlanla birlikte halkın bunu kabul etmesi şeriat halini alır. Resul olan kişinin şeriatı vardır. Resul yetkisi olmayan risalet yürütemez.

Ademoğlu risalete bağlı bir yapıya sahiptir. İki ayağı, iki eli vardır. Bu iki ayakla iki tarafı temsil eder. Yani iki risaletle dünyaya gönderildi. Sağ ayak velayeti, sağ kol risaleti temsil eder. Yani sağ kol dal isimlere bağlı olup, ferdiye olarak bilinir. Sağ ayak külliye olarak bilinir. Ayakla insan bedeni yürür. Yürüdüğü yer dünyadır. Dünya ise elsinei Hakk'tır. Buna göre velayetin tabanı bilgi açısından eşyadır, dünyadır. Geniş anlamda kainattır. Resul Ahmed varken, Adem yaratılmamıştı. Allah'ın Hadi ismine mazhar olan Ahmed'dir. Burası nurdan rahmet görür.

Sol ayak, sol kola gelince: bu taraf şeytana ait olup rahmeti ateşten görecektir. Şeytan yaratılış hamuru itibarı ile ters anlayışa mahkumdur. Şöyle ki, aynaya bakan herkes sağı sol, solu sağ görür. Şeytanın ahvali budur. Her iki risalete bağlıdır. Tersine anlayışla.

Ne hazindir ki İslam dünyası, yani İslam devletleri, Hacc suresinin 52. ayetinin manasını bilmediklerinden, daha Resul Ahmed'e ait ayetleri Muhammed'e ait sanarak ve de Muhammed'in çift hüviyeti olduğunu bilmeyerek, Muhammed Mustafa'nın anasır bedeninin Ahmed'in nur bedenine bağlı olduğundan habersizdirler.

Bunun sonucu olarak Araplar kendilerini üstün ırk gördüler. Allah'ın verdiği iradei cüziyeyi çalıştırmayarak tembellik dolu bir hayatı tercih ettiler. Arapları örnek alan diğer İslam devletleri aynı bataklığa düştüler. İlkel bir hayat içinde yaşamaya mahkum oldular.

İslam dışı gücler iradei cüziyelerini (yani düşünce ve tefekkür ile eşyayı inceleyerek araştırma yapmak suretiyle) tam kapasite ile çalıştırarak büyük ilerleme kaydedince, üstünlüğü ele geçirdiler. Çaresiz kalan İslam dünyası işi cinayetlere, anarşiye, intihar saldırılarına bağladı. Allah'ın rızasına ters düşen, İslam dininde yeri olmayan bu gibi davranışlar şeytana ait işler olduğundan, sonu batıldır. Ve caelhakku... ile açıklanan ayette kainatın sahibi diyor ki: "Hakk geldiği zaman batıl gider (yıkılır yok olur). Şüphesiz batıl, yıkılıp yok olmaya mahkumdur." İslam dinine mensup din önderleri bu hakikatı bilmediklerinden kör ve sağır bir ahval içindedirler.

Şimdide Risaleti Canlı Kitaptan Okuyalım

Yemiş ağaçları iki kapılı risaleti büyük bir mana üreterek (elsinei Hakk) Hakk'ın Lisanları ile bariz bir biçimde ortaya koymaktadırlar. Ancak sormadan konuşmadıklarından, daha doğrusu irfan dili'nden bilmeyenler bunları konuşturamadıklarından, bunların söylediklerini anlayan olmadı. Oysa mana yoluyla devamlı konuşuyorlar. Gören göz, dinleyen kulak gerek.

Tüm yemiş ağaçlarını temsilen birini ya da birkaçını konuşturalım. Hem de ayrıca bize Muhammed'in anasır bedeninin resul Ahmed'in nur bedenine nasıl dönüştüğünün de bilgisini alalım. Bu çok önemlidir. Sonra da şeytanla birlik olup din anlayışını tersine yürüterek anasır bedenin ateşe nasıl dönüştüğünü tanıyalım. Bu dönüşün adı 'ğeyya'dır. Yani üst tarafın nur, alt tarafın ğeyya olduğunu yemiş ağacı tanıtacak. Konuşsun dinleyelim. Dönüşüme ğeyya, sonucuna mesih ismi verilmiştir.

Önce herkesin tanıdığı yemiş ağaclarından cevizi ele alalım (Bu kayısı olur, şeftali olur, elma olur, armut olur, incir olur, dut olur, erik olur, fark etmez). Ceviz büyük gövdeli, sıcak-soğuk iklimde yetişebilen, sert kabuklu yemişi olan bir ağaç türüdür. Bunu örnek almamızın sebebi risaletin yanısıra, insana benzeyen tarafları olduğundandır.

Yemiş olarak cevizi herkes tanır. İnsan elinin başparmağının ilk oynak yeri büyüklüğü civarındadır. Bunu toprağa ekince biter, büyür, kemale erince büyük bir ağaç olur. Uzunluğu toprağını sevdiği bazı bölgelerde 50 metreyi bulur. Hindistan'da daha da büyük olduğu bilinmektedir.

Cevizin yemişinden olan bu ağaca o kadar büyük gövdeyi veren, Allah'ın tabiat kanunları çercevesinde topraktır. Cevizin çekirdeğinin binlerce misli bir gövde. Bu cevizin gövdesi (genelde) varlık itibarile topraktır. Ortada akıl almaz değişim var. Ağacın hayatı, canlılığı toprağa bağlıdır. Topraktan, koptuğu zaman, kurur, çürür, yok olur gider. Belirli bir süre içinde.

Toprakla ağacı, varlık itibarile, mukayese edelim. Toprak çürümez, ölmez, devamlı canlılığını sürdürür. Ağaç tam aksine çürür. Ağaçtan kereste olur, mobilya ve diğer ağaç işlerinde kullanılır. Topraktan böyle bir şey olmaz. Ağaç yanar, yakacak olur. Fakat toprak yanmaz. Ağaçtan kağıt olur, topraktan olmaz.

İşte bu değişim, Allah'ın kudretini ve yaratma gücünü, canlı bir biçimde ortaya koymaktadır.

Atomu parçalama gücüne ulaşan ademoğlu, topraktan böyle bir değişim ortaya koyup, böyle bir değişim yapması imkansızdır. Yani, küçük bir örneğini yapamaz. Bu değişim gücü ile, Hakk Teala bize diyor ki, toprağa bak, beni gör. Ağaca bak kendini gör. Fen ve teknolojideki başarınız, ayanı sabite aracılığı ile benim iznimle olmuştur. Benim canlı kitabıma bak, uyan. İnkar yolunu seçme. Din adamı sanarak dinin önündekilere bakıp da beni inkar etme. Dönüşünüz bana olacaktır. Bak, senden öncekiler de senin gibi idiler. Hepsi öldüler. Eğer kağıt üzerinde yazılan kitaplara inanmıyorsan, bu canlı kitaba inan. Bu fani bedenle beni göremezsin. Topraktan gözlük olmaz, camdan olur.

Canlı kitabın bu altın yazısı, sadece Halik (yaratıcı), mahluk (yaratılan) arası sırlara ışık tutmakla kalmaz. Aynı zamanda, risaletin ne olduğunu tanıtmada yeterli tenbih yüklüdür. Zira risalette de değişim vardır. Onu da inandırıcı bir tesbitle tanıtalım.

Muhammed Mustafa (s.a.v.) anasır beden sahibi idi. Bu bedene ferdi risalet verildi. 12 küsür sene, Mekke'de, risaleti sürdürdü. Mirac vakası ile külliye tarafında geçti. Yani 33 defa ruhani mirac vaka'sı yaşadı. 34. mirac hem ruhani, hem de cismani oldu. Muhammed'in anasır bedeni 33 ruhani mirac içinde toprak'ın ağaca dönüşmesi misali, Ahmed'in nur vücuduna dönüştü. Bu olay beşeri akıl ile çözülemez. Muhammed'in bedeni nur olunca, bütün ademoğluna risaleti ammeyi getirdi.

Mirac vaka'sından beş ay sonra hicret haftası'na ulaşıldı. Yani mirac'dan biraz sonra hicret emri geldi. Hazırlıklara başlandı. Peygamberimizin çok hanımlı hayatı Medine'de olmuştur. Çünkü Medine'de amme resul idi. Yani Risalet iki taraflı yürütülüyordu. Birisi, velayet tarafı idi. Ahmed'e bağlı idi. Velayet ilmi, ilmi ledün ve ilahi ilim ile kaim idi. Güneş ışığı misali bir hüviyet taşıyordu.

İkincisi dünya tarafıdır ki, yansımalı risalettir. Bu risalet ay ışığı hüviyeti taşıyordu.

Dünya ve Ahireti içine alan kainat, Allah'ın hem kitabı, hem de hidayet sahasıdır. Kur'an'da: "Yehdi men yeşau ila sıratın müstakım" gibi bir çok ayet vardır. "Allah hidayet eder eşyaya, sıratı müstakıme kadar" der. Hidayet demek, Allah'ın umuma şamil, yani tüm mahlukatı içine alan Hadi isiminin yaygın ifadesidir. Bu isim, risaletin merkezidir. Allah (c.c.) kendisini bilmek ve ibadet etmekten ibaret olan iki taraflı Risaleti, bu Hadi ismine bağlamıştır. Ay ışığını güneşten aldığı gibi, Resul Ahmed'e bağlı olan risaleti ammeden, yani velayet'ten risaleti hasse'yi alır. Bu Muhammed'e ait risalettir. Bu risalet, yüzde doksanı avam olan, yani idraki, anlayışı zayıf olan ademoğlu sınıfına uzanan risalettir.

Risaletin çıkış merkezi olan hidayet, yaygın bir biçimde eşyaya uzanmıştır. Kur'an'da bir çok yerde ayetlerle belirtilmiştir. "İnsan ve cinni taifesinden başka bütün mahlukat Allah'ı zikreder" manasında olan ayet, bu hakikatı açıkça beyan eder. Eşyadaki hareket, zikir demektir. Bu zikir risaletten gelir. İnsan eşyadan yaratılmıştır. Yani toprak – su – hava ve ateşten. Bu itibarla eşya ve insan, iç içe birbirine bağlıdır. Hal böyle olunca, insanda ve nebadatta (bitkilerde) risalet vardır. Önce yemiş ağacından risaleti arayalım. Hidayet elektrik, risalet kablodur.

Her yemiş ağacı, yemiş vermek için ilkbaharda yerin ısınması ile birlikte, ağaca bir su yürür. Halbuki, ağacın bünyesinde, kış - yaz devamlı bulunan kendi hayat suyu vardır. Bu suyun üzerinde yeni ve ikinci bir su gelir. Halk tabiri ile buna, ağaçlara su yürüme zamanı denir. İşte bu su ağaçta risaleti temsil eder. Suyun kendisine risalet, yürüyüşüne şeriat denir. Suyun yürüdüğü ağaca, tarikat denir. O ağacın mevyasına da hakikat denir. Yemişin sudan maadası, tarikat kapsamına girer. Düşün ki, yemiş besleyicidir. Sen onun yalnız suyu ile beslenmiyorsun. Dişlerinle çiğnediğin kısmı var. İşte burası, tarikattır. Yemişteki besin değeri, tadı, lezzeti hakikat kapsamına girer. Böylece islam dinindeki, Şeriat – Tarikat – Hakikat üçlüsü, ağaçta bu ahval ile kendini gösterir.

Şimdi de, dünyanın kendisinden şeriat – tarikat ve hakikat arayalım. Bu üç ana unsur, din'in varlığını ortaya koyar. Allah (c.c.) insanları kendi varlığına uygun yarattığı gibi, dünyayı da, dine uygun şekilde yaratmıştır. Dünya, kara parçası, deniz ve hava üçlüsü içinde hareket eder. Ateş tabakası, bu üçüne tesir eder. Yani, havayı bir oyana, bir buyana taşır. Biz buna, rüzgar deriz. Bu rüzgar denize vurur, fırtına olur. Büyük dalgalar meydana gelir. Rüzgar, karada ağaçları yıkar, yağmur yağdırır, sel yapar.

Ademoğlunun yüzde doksanı avam sınıfıdır. Yüzde dokuzu, havas sınıfıdır. Yüzde biri araştırmacı ve tefekkür ehlidir. Arifin sınıfındandır. Dünyanın dörtte üçü yüzey itibarile denizleri oluşturur. Hacim itibarile denizler, karalardan çok küçüktür. Denizleri karalar sırtında taşır. İnsan ve hayvanın teneffüs ettiği hava da, denizlerden 10 km. yukarıda olur.

İşte bu kara parçası katı cisimler, mevcudu dünyanın kendisi olup, şeriatı temsil eder. Yani, Risaletin dünya tarafını. Katı cisimler, sert ve tutucu zeminleri oluşturur. Bina yani, ev, fabrika, ağaç, ekili alan, hep bu kara parçası içinde bulunur.

İnsanların avam kısmı, toprak, taş misali, fikri sabit olup, tutucu hüviyetleri vardır. Değişmeyen bilgileri vardır. O bilgilerle dünya hayatını sürdürürler. Her biri muhafaza kutusu gibi ahvale sahiptirler. İslam dininin şeriatı, bunların omuzlarında olur. Asla bildiklerinden taviz vermezler. Temeli sağlam zemin binayı nasıl tutarsa, onlar da din için böyledir.

İlim sahibi, havas ehli bilgisi arttıkça, şeriata ait bilgilerini değiştirirler. Fakat avam asla değişmez. Allah'ın tavan tabana bağlıdır kanunu çerçevesinde, avam, zati hüviyet taşır.

Binanın kendisinde ilim olmaz. İlim öğrenmek isteyen binaya muhtaçtır. Güneş ve yağmurdan insanları binalar korur. Aile hayatı evde, yani binada olur. İşte bu avam şeriatı koruyan, birer yapı taşı gibidirler.

Şimdi de gelelim, şeytan tarafında olan kişilere: bunlar o kişilerdir ki, din davası güderler ya da dini hiç tanımızlar. Bunlar, bu gibiler şeytan yolunda olduklarından, dünyada davranışları ateşten rahmeti görecek kadar çoğalınca, ğeyyaya giderler. Kur'an bunların kimliğini şu ayetle açıklar.

(Meryem suresi 59. ayet, sayfa 310) "Peygamberlerin ardından gelenler oldu ki, namazı zayi ettiler şehvetlerine tabi oldular. Ğeyyaya ilhak olurlar." Bu ayette gelecek için haber vardır.

(Beyyine suresi 6. ayet) "O kimseler ki ehli kitabın bazılarındandırlar, kafir oldular, müşrikte oldular. Cehennem ateşi içinde, ebediyen kalırlar."

Bu iki ayette de, Allah'a inananlar için olan ceza beyan oluyor. İlk ayette namaz terk ediliyor. Bu demektir ki namaz kılıyorlardı. Sonra terk ettiler. Bunlar ahirette ğeyyaya ilhak oluyor.

İkinci ayette ise, ehli kitaptan oldukları halde kafir oldular. Yani suçlu olduklarını anlamadılar. Ayrıca Allah'a da ortak koştular. Cehennemin ateşi içinde ebediyen kalırlar.

İnsanların günahlarını onların bedenlerinden ben çıkarır, günahsız, tertemiz yaparım, diyen papazlar ve emsali kişiler, cennete de cehenneme de tapu çıkarması, Allah'a ortak koşmak anlamını taşır. İslam dininde günahları affetme yetkisi Allah'a mahsustur.

Bu fani bedenden ruh çıkıp beka vücuduna geçince, dünyada yaptıkları ateşten rahmeti görecek kadar büyük ise, beka vücudu ateşi alışıncaya kadar ateşte yanar. Öyle yanar ki, ateşe alışır. Bedeni, toprak ağaca döner gibi, değişime girer. Azap biter. Allah o kimseye rahmet eder. Artık onun bedeninin gıdası ateş olur. Şeytanın ateşten bedeni gibi olur.

Risalet hikmetleri yedi ayetin istikameti ve manası içinde tanıtılmış oldu. Bu tanıtmada, Hem Ahmed'i, hem de Muhammed'i tanıtmış olduk. İki hüviyeti bulunan Muhammed'in iki doğum yılı vardır. Birisi Mekke'de, Amine Hatun'dan doğan anasır bedeni olan Muhammed'dir. Her ademoğlu gibi, bir anneden bir babadan dünyaya geldi. Çocukluk çağı yaşadı. Herkes gibi dünya nimetlerinden yedi, içti. 25 yaşına gelince, kendisinden 15 sene büyük olan Hatice validemizle evlendi. Bütün çocukları bu validemizdendi.

Anasır bedenle dünyaya geliş günü, yani doğum günü, hicretten önce, 52. yılının 10 Serenatayı 11'ine bağlayan Pazartesi gecesi.

Miladi 30 haziran Pazar gününü 1 temmuz Pazartesine bağlayan gece seher vakti, sene 571 idi.

Peygamberimizin anasır bedenden, nur bedene dönüş günü –ki bu manevi doğumdur. Hicrtetten 5 ay önce, 1 sevray Pazar gününü, 2 sevray Pazartesine bağlayan gece idi. Bu gece Mirac vaka'sı olmuştu.

Miladi, 622 senesinin, 20 nisan Pazar gününü, 21 nisan Pazartesine bağlayan gece. Peygamberimiz, bütün ademoğluna gönderilmiş olan Ahmed Resul'ün nur vücuduna kavuştu. Allaha sonsuz hamdü sena ve şükürler olsun ki bize bu irfan anlayışını verdi. Ayrıca Resulü Muhammed Mustafa'ya Ahmedi uzantısı içinde selatü selam olsun.

İslam Dini'nin gerçek hüviyeti 'ehli sünnet'tedir. Ehli sünnetin de gerçek hüviyeti peygamberlerin yaşadığı 'mekarimi ahlak'tadır. Peygamberlerden sonra mekarimi ahlakı bilen, anlayan ve yaşayan kişiler, 'İslam evliyası'dır. Bunların Hakk'a ait kalp gözleri açıktır. Gece-gündüz görebilen bu gözler Hakk'ı gördüklerinden, bunlar için yanlış, eksik, zan, tahmin diye bir şey yoktur. Peygamberimiz hadis şerifte "Ölmeden önce, ölünüz" der. Veli demek, ölmeden önce ölmeyi gerçekleştiren kişi demektir. Bir başka hadisi şerifte Peygamberimiz "İnsanlar uykudadır, öldükten sonra uyanırlar" der. Alt ucu şeriatın içinde, üst tarafı Hakk'a bağlı olan velayet ilmi (Hakk'a yakınlık) ile yetişen İslam evliyası, ehli sünneti hakkıyla bilenlerdir. İşte biz bunların yazdığı eserlerden, karınca kaderince elde ettiğimiz bilgilerin ışığında, bildiklerimizi ve bulduklarımızı burada sergilemeye çalışıyoruz. Aşağıda kayıt altına aldığımız İslami gerçekleri, her ilim severin dikkatine sunduk. İlim öğrenmek farzdır. Yani Allah (c.c.)'ın emridir. Ancak, hangi ilimden bilgi edinmek farz kapsamına girer. Önemli olan ilmin burasını, bu tarafını yakalamaktır. Bir ilim ki yalnız dünya ile kaimdir; o ilim fanidir, geçicidir. Ebedi değildir. Onu tahsil eden için hayatın değeri, (kişinin) ilminin değeridir.

Dinden kopuk bir eğitimle yürütülen milletlerarası eğitim, paraya dayanıyor. İlim, ilim için tahsil edilir. Dünya milletleri ilmi, eğitimi, ziraat ve sanata bağlayarak yemeyi, içmeyi ve rahatlığı hedefleyen amaç güdüyor. Davranış biçimi itibarı ile bu ilim, Hakk katında inkar değeri taşır. İnkar ise hidayetin zıddıdır. Dünya insanı için felaket yüklü bir ilmin içinde yaşıyoruz. Bu ilmin karşısında dikilecek tek ilim, 'Velayet İlmi'dir.

Şimdi, önce, her iman sahibi olup İslam dinine inanlara, İslam ilmi heyet (astronomi) ilminden başlıyorum. İbadetlerimize de lazım olan bu ilim şöyle: İslam sıfır boylam hattı nedir? Bilinmesi hangi eksiği giderir? Farziyeti nedir? Ayrıca hilal hesapları nedir? Vakit hesapları-hicret nedir? İslam şemsi takvimi nedir? (takvim yılı itibarı ile). Peygamberimiz dünyaya hangi gün geldi? Hangi gün hicreti gerçekleştirdi? Hicret haftası içinde kaç önemli gün var?..

Önce 'İslam sıfır boylam hattı' nedir, onu tanıyalım. İslam sıfır boylam hattı, Kabe'nin, yani, Mekke şehrindeki Beytullah'ın üzerinden geçen boylam hattıdır. Hac vazifesinin eda edildiği bu kutsal mekan, Allah (c.c.) indinde İslam sıfır boylam hattıdır. Yani bu hat, günün bölüm hudududur. Haritalara baktığınızda bu hattın, Türkiye'de doğu Karadeniz'in sahil vilayeti olan Trabzon'un 10 km. doğu tarafında hudut çizgisi oluşturduğunu görürsünüz. Bu demektir ki, gece-gündüz eşit olunca, güneş ışıkları, iki kutbun arasında oluşturduğu gece-gündüz ayırım çizgisinin üzerinde bulunduğu anlamındadır. O gün, o çizginin üzerinde bulunan her yer, her yerleşim yeri, İslam sıfır boylam hattı kapsamına girer.

Hint okyanusu ile Karadeniz arasında bu hat üzerinde bir tek vilayet vardır. O da Trabzon vilayetidir. Trabzon vilayetinin 10 km. doğusu ile 10 km. batısı, Mekke-Medine hudutlarıdır. Medine'nin boylam hattı, Trabzon'un (merkezden) 10 km. batı tarafından geçer. Denebilir ki boylam bakımından Trabzon vilayeti Mekke ve Medine'nin avucu içinde yer alır. Kutsal yerler uzantısı açısından, yani yer arazı itibarı ile (az da olsa) manevi bir değeri vardır. Bilinen bir gerçektir ki, Mekke ve Medine'de yapılan ibadetlere Hakk'ın verdiği ücret, diğer yerlere kıyasla kat kat fazladır. Elbette ki bu hat üzerinde olan yerlerde yapılan ibadetlerde farklı bir ibadet ücreti alınır. Yeter ki haramı-helalı ayırıp, helal tarafında ağırlıklı olarak yer almış olsun. İbadetin kabulüne engel olan haram lokma, kişinin boğazından aşağı gittiği sürece, İslam sıfır boylam hattı üzerinde bulunması hiçbir şey ifade etmez.

Ne hazindir ki, İslam sıfır boylam hattı gerçeğini bizim açıklamalarımızla halk öğreniyor. Eğer İslam evliyası dinin dışına çıkarılmayaydı, bizim bugün yaptığımız açıklamalar, en az 700 sene evvel duyulacaktı. Velayet ilminin açıklanmasına izin çıktığı tarih, miladi 1230 tarihine rastlar. O gün, bugün arasında kaç asır geçtiyse, hepsi ilim, bilgi açısından kaybedilmiş yıllardır. 'Zararın neresinden dönülürse kardır' nasihatına uygun olarak, gelin bunları bilelim ve yaşatalım. İlim fakirliği, fakirliğin en büyüğüdür. Zira ahireti de içine alır ki, bundan büyük fakirlik olamaz.

Bir ilim ki, o ilim farza ışık tutar, o ilmin bilinmesi farz olur. Her şuurlu kişi bize şu soruyu sorar. Bunun farz olan tarafı neresidir. Olacaktı bu sıfır boylam hattı Mekke boylamında, olmadı, oldu İngiltere'nin başkenti Londra boylamında, bunda ne var, bunu bilmemiz neyi ifade eder.

Cevaben deriz ki, gün bölümü, sıfır kabul edilen boylam hattından yapılır. Yani Cuma-cumartesi-Pazar-pazartesi-Salı-Çarşamba-Perşembe günleri, sıfır boylam hattından bölüme alınır. Bunun 180 boylam derece doğusu, günün bölünme yeridir.

Halbuki İngiltere'nin başkenti Londra üzerinden geçen sıfır boylam hattı, İslam sıfır boylam hattından 39.85 (boylam) derece batıdadır. Yaklaşık 40 derece demektir. Allah (c.c.) indinde günün bölüm yeri Kabe boylam hattı olunca, 40 boylam derece uzunlukta günün hududu bozulmuş olur. İslam dini açısından bunun zararı şöyle:

Her Müslüman'a cuma namazı kılmak farzı ayındır. Yani zati uzantısı olan farz demektir. Hakk'ın zatına uzanan tarafı vardır. Kısacası Cuma namazı Allah'ın birinci sınıf emridir. Bu namazın kılınmasının birinci şartı, günün Cuma olmasıdır. İkincisi, öğle vakti içinde eda edilmesidir. İşte bu 40 derece içinde buluna yerlerde Cuma kılınamaz . Zira gün Cuma değil ki oralarda Cuma kılınsın.

Dünyanın kabul ettiği sıfır boylam hattı, 180 derece doğu boylamı yerine, 140 derece doğu boylamı demek olur. Oysa 40 derece, daha doğuya işaret koyarak, İslam sıfır boylam hattına varmak gerekir.

Peygamberimizin hadisi şerifinde, "İlim müminin yitirdiğidir. Nerede bulursa alır" der. Bu hadisi şeriften yola girerek, yitmişi bulmuş sayıp, bunu dava haline getirmeliyiz. İslam dininde temel bilgilerden bulunan bu gerçeğin gerektiği şekilde tatbikini isteriz. Zira ilim öğrenmek farz, tatbikatı da farzdır. Kur'an-ı Kerim'in Nisa Sure'sinin 79. ayetinde şöyle der: "Size doğrular dahil, bütün iyilikler Allah'tan gelir. Bütün kötülükler ise, nefislerinizden gelir." Bu demektir ki, her doğru, her ilmin dalında tektir. Yani bir tanedir. Bu Allah'ın birliğini tasdik eden Hakk'a ait imzadır. Nerede bir doğru varsa, bunu ben buldum diye hiç bir ademoğlu iddiada bulunamaz. Aklın da, ilmin de sahibi Hakk'tır. Biz fani insanlar, ben buldum, doğruyu ben yakaladım diye iddiada bulunamaz. Cenazeyi gör, bu gerçeği de gör. Ölenin doğruya tabu çıkarması kendini ve herkesi kandırması demektir. Bu sebepten biz doğruyu nerede bulursak, bir altın gibi bizi yaratana ait olduğuna inanırız. Bu yazdıklarımın doğruya isabet ettiği ne kadar bildiğim, bulduğum varsa, hepsi Hakk'a aittir. Küfrün en büyüğü, kişileri putlaştırmaktır. İşte Kur'an ayeti: "Vema Muhammedün, illa Resül". Bununla risaletin Hakk'a ait olduğu kesin bir şekilde anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirttiğim üzere bu araştırmalarımdan bulduklarımı risalete bağlıyorum. Bu Hakk'ın adresidir. Bu bilgilerle bana hiçbir şekilde, bildiklerimi kimse mal edemez. Bu açıklamalarım şahsıma değer vermek ihtimalinin okuyanlara tembih olsun diye kayıt altına alıyorum. İlim Hakk'tan, hidayet te Hakk'tandır.

Hicret ne zaman ve nasıl başladı?

Bu tarihi olayı İslam dünyasına en doğru ve en geniş şekilde anlatan Gazi Beyzavi'dir. Yazmış olduğu tefsirde der ki: Resulullah (s.a.v.) efendimiz 53 (kameri) yaşını doldurmaya 15 gün kala Sefer ayının 27. Perşembe günü sabahleyin erken evinden çıkarak öğleden sonra Ebu Bekir Sıddık'ın evine gitti. O gece ikisi birlikte yola çıkıp Mekke'nin 5,5 km. güneydoğu tarafında bulunan Sevr (öküz) dağındaki mağaraya geldiler. bu dağın rakımı, yani denizden yüksekliği 759m'dir. Çok bozuk yolu vardı. Resülu Ekrem Efendimiz'in mübarek ayakları kanadı. Zira yolculuk gece oluyordu. Hem de cuma gecesi idi.

Bu mağarada 3 gece kalıp Pazartesi gecesi buradan çıkıp 1 hafta süren yolculukla Eylül ayının (20) 22'si, Rebiülevvel ayının 2. Pazartesi günü olan 8 Rebiülevvel günü Medine'nin Kuba Köyü'ne geldiler. O gün gece-gündüz eşitti. Akşam ezanından 32 dakika sonra mizan burcu idi. Yani gece 12, gündüz de 12 saat idi. Bu zaman bakımından böyle. Fakat miladi takvim 2 gün zamanın gerisinden geldiğinden bu takvim 20 eylülü gösteriyordu. Bu köyde Pazartesi, Salı, Çarşamba, Perşembe gününü geçirdikten sonra, Rebiülevvel'in 12. cuma günü miladi takvimin 26 Eylül (24) Perşembe günü Medine'ye geldiler. O gün yani Cuma günü Medine'ye vardırlar. (Cuma Ahmedi bir gündür.

Bilindiği üzere Hz. Ömer (r.a.) hicretin 12. yılının sonlarında halife olmuştur. Bu tarihten 3 sene sonra hicretin 15. yılında Hz. Ömer'in bilgisi doğrultusunda Hicret tarih başlangıcı olmak üzere kayıt altına alınıyordu.

Mizan burcu itibarı ile yani Pazartesi günü akşamı Şemsi takvimin ilk günü akşamının tarihi veriliyordu. Yani 8 Rebiülevvel Pazartesi günü akşamından itibaren 70 gün önce 1 Muharrem Cuma günü idi. Ömerül Faruk bugünü kameri yılbaşı ilan etti. Pazartesi günü akşamını da mizan burcu kabul ederek bu akşamdan itibaren hicri şemsi sene başı ilan edilmiştir.

Kameri sene ile Şemsi sene başı arasında tam 67 gün vardır. Yani kameri sen bu kadar gün önce sene başı olmuştur. Allah (c.c) Hz. Ömer'e (r.a.) Cuma ve Pazartesi günlerinin içinde bulunan hikmetlerin sırlarını fazlasıyla vermiştir. Bilindiği üzere 1 Muharrem cuma günü Adem Aleyhisselam dünyaya gelmiştir. Hicretin 1 Muharrem Cuma günü aynı tarihe yansıyordu. Bu iki günün arasında ilahi hikmetler bakımından tarihi dönüm noktası vardır. Bursalı İsmailhakkı (k.s.) Adem Aleyhisselamın dünyaya geldiği tarihi 6163 sene olarak irfan ilminin verdiği bilgi çerçevesinde Hakk'a ait bilgi ile İslam dünyasına açıklamıştır. Hicret Kameri sene başı Peygamberimiz 53 yaşında iken gerçekleşmiştir. 6163'e 53 ekledik 6216 sene oldu.

İşte bu tarih Ademoğlunun dünyada yaşayacağı sürenin yarısına imza atmıştır. Bu tarihten sonra ademoğlunun hikmetler çerçevesinde bu kadar daha ömrü olduğuna inanılır. Adem peygamberden itibaren kameri takvim devam eder. Zira ay eşya itibarı ile risaleti temsil eder. Dünya kuruldu kurulalı ay dünya çevresinde döner. Dönüş süresi de, çapı da, dünyaya uzaklığı da başlı başına hikmetler doludur. Akşam ezanı ile hilal göstermesi, dünüşünün sağdan sola doğru olması, güneş ışıklarını yansıtması hayli düşündürücü hikmetler taşır.

Peygamberimizin cuma günü Medine'ye ayak basması 'şeriat-ı Ahmediye'nin ilk işaretini veriyordu. Kuba mescidinin inşa edilmesi ve ilk Cumanın burada kılınması irfan ilmi ile incelendiğinde, hayli tembihler taşıdığı anlaşılır. Yani cuma namazı şeriat-ı ahmediye'ye bağlı namazdır.

Soru: miladi takvim 20 eylülü gösterdiği gün hicret pazartesi günü idi. Sen 22'yi nerden çıkardın? sorusuna cevabımız şöyle:

Miladi takvim 1582 senesi 4 Kasım Perşembe günü geri kalmışlığını gidermek için 10 gün ileri alınmıştır. ertesi gün 5 Kasım yerine 15 Kasım olarak değiştirildi. Bu 10 günlük geri kalma 622 senesine 2 gün yansımıştır. Bu tarihe bakarak Peygamberimizin 20 Nisanda doğduğu bu hesabı yapanlarca tesbit edilmiştir. Bu 2 gün böyle hesap edilseydi Peygamberimizin 20 Nisanda değil 22 Nisanda dünyaya geldiği sonucuna varılırdı.

Kmaeri takvime gelince; Paygamberimizin 12 Rebiülevvel günü dünyaya geldiği kutlanması sonucu herkesin bildiği gerçektir. Oysa hicretin bir 1 Muharrem Cuma gününden itibaren hesap yapıldığında Rebiülevvelin 8'inde dünyaya geldiği açıkca ortaya çıkar.

Şimdi burada Peygamberimizin dünyaya geldiği zaman ile Hz. Ömer (r.a.) zaman arasında yanlışın hangi tarafta olduğunun hesabını yapalım. Peygamberimizin dünyaya geldiği zaman araplar arasında muta nikahı vardı. Yani kısa dönemli nikah. Bu daha sonra Kur'an-ı Kerimle yasaklanmıştır. Buna bezer hayli batıl inançlar vardı. Bu devir cehalet devri idi. Fakat Hz. Ömer'in devrine gelince; risalet 28 yaşında idi. Peygamberimiz Ömer (r.a.) için hadisi şerifinde şöyle der: "Eğer benden sonra peygamber gelecek olsa idi, o, Ömer olurdu." Hz. Ömer'in tesbit ettiği hicret günleri üzerinden hesap yapıldığında Peygamberimizin 12 rebiülevvel günü değil, 8 rebiülevvel günü dünyay geldiği açıkca ortaya çıkar.

Peygamberimizin iniş günü

Ahir zaman nebisi, herkesin Resulü, Muhammed Mustafa (s.a.v.) dünyaya gelmeden önceki ilk hareketi, ana rahmine inmekle başlar. Biz buna iniş günü diyoruz. Her insan için normal gebelik süresi 40 haftadır. Yani 280 gündür. Ana rahminde anlaşılması ise 40 gündür. Bu genel gebelik süresidir. Peygamberimizin doğumdan 242 gün önce ana rahmine düştüğü anlaşılmıştır. Bundan 39 gün önce iniş günüdür.

İniş günü 24 seretanay Pazar gününü 25'ine bağlayan gece idi. Yani o gece ana rahmine düşmüştü. Miladi takvime göre 14 Temmuz'u 15'ine bağlayan gece idi. Reğayip gecesi 31 Eseday perşembe gecesini 1 Sümbülay Cuma gününe bağlayan gece idi. Miladi takvime göre 22 Ağustos Perşembe gününü 23 ağustos Cuma gününe bağlayan gece idi.

Peygamberimiz hicretten 51 sene önce dünyaya geldi. 2 Sevray pazar gününü 3 Sevray Pazartesine bağlayan gece idi. Miladi takvime göre 571 senesinin 21 Nisan Pazar gününü 22 Nisan Pazartesi gününe bağlayan gece seher vakti dünyaya geldi. Ahirete dönüşü de şöyle: İslam şemsi takvimine göre hicretin 10. senesinde 15 Cevzay Pazartesi günü kuşluk vakti, yani güneş doğduktan 3 saat sonra ahirete geri döndü. Miladi takvime göre 4 Haziran Pazartesi günü idi.

Resülü Ekrem Efendimiz kameri takvim ile 7 Rebiülevvel Pazar gününü 8 Rebiülevvel Pazartesi gününe bağlayan gece dünyaya gelmiştir. Hicreti de yine 7 Rebiülevvel Pazar gününü 8 Rebiülevvel Pazartesi gününe bağlayan gece olmuştur. Keza ahirete dönüşü yine 8 Rebiülevvel Pazartesi günü idi. Yani 63 kameri sene ve 7 saat yaşadı.

Mirac gecesi ve hikmetleri

Mirac: kameri aylardan recep ayının 26'sını 27'sine bağlayan gece olmuştur. Mirac'ın manası; Peygamberimizin anlayacağı ve yaşadığı manada Hakk'a yaklaşma ve yükselme anlamına gelen ruhani ve nurani yükselişe konan isimdir. Bunu, basiret sahibi olanlar, yani Hakk'a ait kalp gözü ile görenler yeterince anlar ve inanırlar. Bizim inanışımız, Peygamberimize ve evliyaya olan inanışımızla kaimdir. Bu sebepten bizim inanışımız hayali olmaktan öteye geçmez. Yani itikadi olur.

Geçmişe baktığımızda yüz yıllar önce, ehli sünnet içinde bu konuda ikilik çıkmıştı. Kimisi ruhu ile çıktı derken, diğerleri bedeni de beraberdi, diyordu. İkisi de basiretten yoksundu. İki taraf ta birbirlerini şeriatın dışına çıkmakla itham ediyordu. Bu konuda uzun süreli zıddiyet yaşandı.

Eğer bunlar bir veliye bağlı kalıp soraydı, böyle bir çekişme yaşanmazdı. Nitekim Bursalı İsmailhakkı (k.s.) 'Kitabünnecat' adlı eserinde der ki, "Peygamberimiz 34 Mirac olayı yaşadı. 33'ü ruhani olmuştur. 34. hem ruhani, hem de cismani olmuştur. Bizim kutladığımız bu Mirac, 34. Mirac'dır. Onu kutlarız."

Peygamberimize ait ruh ve bedenle gerçekleşmiş olan bu Mirac, nur vücut sahibi ilk nebi Ahmed'le, anasır vücut sahibi son nebi Muhammed (s.a.v.)'in tevhidi anlamına gelir. Arifler dilinde insan bedeni tarafı mescidi haram, ruh tarafı mescidi aksa olarak tanıtılır.

Peygamberimiz, 33 ruhani Miracla anasır bedenini nurlandırarak 34. miracla Hakk'a yaklaşmayı o kadar ileriye götürmüştür ki, iki hüviyetli bir bedene ulaşmıştır. Ademoğlu için en büyük olay olan miracı gerçekleştirmiştir.

İrfanla bilindiği üzere, Allah Peygamberimize haftanın iki gününü tahsis etmişti. O günlerden biri Cuma günü, öteki ise Pazartesi günü idi. Cuma günü Ahmedi, Pazartesi ise Muhammedi idi.

Anasır bedene sahip olan Muhammed (s.a.v.) zati tecelliyi kazanmak, zati tecelliye mazhar olmak için Ahmedi bir uzantı oluşturmuştu. Takdiri ilahinin bir neticesi olan bu ikili nübüvvet, tüm insanlığı aydınlatmak için Hakk'tan bir görüntü ve yaşantı hüviyeti taşıyordu. Mirac olayı ile bu iki derya birleşiyor, anasır beden nurlaşıyordu.

Miracla birlikte İsra Suresi inmişti. Bu sure ile birlikte Müslümanlar'a (salat) namaz kılma emri gelmişti. Bunun yanı sıra vasıtasız yani, Cebrailsiz 90 bin kelamı bulan mükâleme (karşılıklı konuşma) olmuş, bunlardan bir kısmı Kur'an'a yansımıştır. Ayetül Kürsi bunlardan birisidir. Sitretülmünteha ötesi bir yaklaşımla gerçekleşen bu Mirac olayı ademoğluna verilen en yüksek makamdır. Buhari hadisleri içinde bu olayın geniş şekilde açıklaması vardır. Sitretülmünteha demek: Cebrail'in ve diğer ademoğlunun makam bakımından son hududu demektir. Anasır bedeni olan hiçbir peygamber bu hududu aşmış değildir. Nur vücut sahibi İsa ve İdris ölüm görmeyen peygamberlerdirler. Bu ikisi ve Hızır gibi ölüm görmeyenlerin durumları farklıdır. Bunların bu hududu aşmaları mümkün olsa da, anasır beden ile aşmak çok büyük önem taşır.

Bursalı İsmailhakkı'nın mirac Hakkındaki irfan ehli görüşü ve açıklamaları:

Evliyadan 167 eser sahibi Bursalı İsmailhakkı (k.s.) Kitabünnecat isimli eserinde şöyle der: "Mirac, nurduban manasına gelir. Aleti uruçtur. Yani çıkış aletidir" der. Bunu günümüz insanına anlatmak geçmişe bakarak çok kolaydır. Şöyle kolaydır. Bilindiği üzere Hakk Teala irade-i külliyesinden insana irade-i cüziye vermiştir. Bu irade-i cüziye bünyesinde, yani ölümle sonuçlanan bu fani bedende, kişinin ahirette kendi yerini kendisinin tayin etmesi için verilmiş olan imkanların, müsaadenin adıdır. Bir ömür bu irade-i cüziyenin ilahi ruhsat süresidir. Bu ruhsat dünya için geçerlidir.

İşte bu irade-i cüziye çerçevesinde yapılan işlerin hepsi, yapan kişiye aittir. Bunu, birleşik bir güç haline getirmek, akıl almaz buluşların doğmasını temin eder.

Yani ilmi çalışmaları sanat yönünde güçlendirmek için milletlerarası ortak çalışma irade-i cüziyeyi büyük bir güç haline getirir. Yaşadığımız asır bu gücün kimliğini, büyüklüğünü açık seçik ortaya koymuştur. Dinsizlerin icat, dindarların keşif, buluş dediği bu gerçekler gibi irili ufaklı akıl almaz cihazlardır. Bunlara velayet ilmi (Hakk'a yakınlık) dilinde Bursalı İsmailhakkı 'keramatı kevniye' ve ' keramati ilmiye' diyor. Yani akıl almaz buluşların gerçekleşmesi demektir.

Miracın nasıl bir olay olduğunu anlamak için, canlı bir örnekle bu gelişmelere bakmak yeterlidir. Radyoyu ele alalım. Ses gider, görüntü gitmez. Bu 33 defa yapılan miracın karşıtıdır. Ruhanidir. Ses nasıl gözle görülmezse, ruhani olan mirac da böyledir. Hem ruh hem de bedenle yapılan 34. mirac televizyona eşdeğer örnekle idrak sahamıza girer. Bu buluşa bakarken irade-i cüziyeye bakın. Geçmişe uzanan ilim ve meslek asaleti hız kazanarak, akıl almaz bir sanatla milyonlarca km uzaklardan bir cismi yakın mesafeden televizyon cihazımızın ekranına getirerek, bizi görüntü itibariyle o cismin yanına taşıdı. Yerimizden oynamadan biz oraya gittik. Bu gerçeği Merih (mars) gezegenine atılan, gönderilen uydudan gelen yansımalarda gördük. 495 milyon km. uzaktan bize ulaşan bu görüntüler, irade-i cüziyenin kimliğini ortaya koyar. Kainata bak, Hakk'ın gücüne bak, fani insana bak, sanatına bak. Hakk'la mahluku kıyasla! (kıyaslanması caiz değil, fakat idrak edilmesi için kaydediyorum). Sırlarla kaplı ne ilmi derinlikleri olduğunu düşün, sonra Hakk'ın kendi hareketleri ile teçhiz ettiği ve bir insan bedeni taşıyan Resulü Muhammedi tahayyül eyle. Allah'a inandığın gibi miraca inan.

Tarfetül'ayn (göz açıp kapayıncaya kadar) içinde gerçekleşmiştir. İsra suresi iniyor, bu nasıl oluyor. Ortada zaman yok. Yapılan işler dünya ölçülerine sığmıyor, buna ne diyelim. Dünyamızda bunun da açık delili vardır. Bu zaman ile hareket arası bir meseledir. Yani şöyle: mirac olayında zaman, Allah'ın Dehr ismi içinde yer alır. Allah'ın bu ismi bir bakanlık gibi zamanı azaltır, çoğaltır. Gerektiğinde tamamen kaldırır. Tabiat olaylarında zaman, hareketi eşit ölçüde muhafaza eder. Onun azı, çoğu olmaz.

Mirac böyle değildir. Allah ile Resulü arasında sırlarla kaplı bir buluşma olmuştur. Allah ile Resulü arasında Cebrail giremediği gibi, Hakk Teala aralarına zamanı da sokmadı. Sadece Allah ve Resulü beraberdi.

Mirac, beden ve ruh ikilisi içinde nasıl olur? sorusuna en iyi cevabı yine televizyon cihazı veriyor. Şöyle ki: televizyonda iki taraf vardır. Birisi elektrik, ötekisi ise katı cisimden oluşan televizyon cihazı. Bedeni insana eşdeğer televizyon olurken, ruha mukabil elektriktir. Bu ikisi olmasa, televizyon görüntü veremez. Radyo tarafı da olmasa, ses vermez. Bilindiği üzere ruhun tabanı elektriktir. Elektrikle çalışan her cihaz, ilahi sırları çözmede birer hikmet vasıtalarıdırlar.

Elektronik ise uzaktan kumanda hüviyeti taşıyan gücü ile bedenle ruh arasında olan bağlantıyı tanıtmada örnektir. Hakk'la mahluk arasında olan uzaklığı kaldırır. Ancak beden itibariyle temasa izin vermez. Yani Hakk'la mahluk arasında olan uzaklığın ne kadar olduğu kestirilemez. Burası ebediyen karanlığa gömülmüştür. Errahman suresindeki ayet buna açıklık getiriyor. Ayette der ki: (merecel bahreyni...) ile başlar. Türkçe manası şöyle: "İki deniz birbirine kavuşmak için dalgalandı. Aralarında berzah vardır. Birleşemezler." Burada iki denizden maksat, bahri vücut (Hakk'a ait vacibulvücut) ile bahri imkandır. Yani mümkinülvücut. Bu ikisi birbirine aşk çerçevesinde kavuşmak ister. Ancak Halik ile mahluku ayıran berzah engeli vardır. Birbirine kavuşamazlar. Görmez misin, ay dünya çevresinde döner. Dünyaya bağlı olduğu halde dünyaya düşmez. Halbuki dünya güneşin karşısında yaptığı yıllık büyük dönüşünü ayla birlikte yapar. Dünya ile ay arasında olan uzaklık 383.000 km'dir. Bu boşluk dünya ile ay arasında bir berzahtır. Yaratılalı beri beraberlikleri vardır. Fakat vücut temasları yoktur. İşi böyle değerlendir, inancında aksaklık olmaz. Bu bilgi çerçevesinde miraca değer ver. Bu beşeri aklın kapasitesi bu kadardır.

Mirac olayı İslam şemsi sene başından 218 gün önce, yani hicret Pazaretesi günü akşamından itibaren 218 gün önce olmuştur. İslam şemsi takvimine göre 29 Delvay Pazar gününü 30 Delvay Pazartesine bağlayan gece olmuştur. Miladi takvime göre 622 senesinin 16 Şubat Pazar gününü 17 Şubat Pazartesine bağlayan gece idi.

BERAT GECESİNİN KAMERİ ve ŞEMSİ GÜNLERİ

Berat gecesi 14 Şabanı 15'ine bağlayan gece olmuştur. Ayın bedir, yani dolunay olduğu gecedir. O gece Cuma gecesi mi idi, yoksa Pazartesi gecesi mi idi, bilemiyoruz.

Berat, beratten gelen mana ifade eder. Yani, bir sıkıntı ya da darlıktan kurtulma anlamındadır. Berat gecesi hicretten sonra olmuştur. Berat Tövbe Suresi ile gelen açıklama sonucu İslam dini içinde mümtaz yerini alır. Kur'an-ı Kerim'de 114 sure bulunur. Her surenin başında besmele vardır. Sadece Tövbe Suresi'nin başında besmele yoktur. Bu sure Kur'an'da, tertip sırası itibarı ile 9. dur. Kur'an'ın 188. sayfasından başlar. Medine'de nazil olmuştur. Nüzül (iniş) itibarı ile 113. suredir. Bu sure 129 ayettir. Bu sureden sonra tek bir sure vardır.

Görülüyor ki bu sure Peygamberimizin ömrünün sonlarına doğru indiği, yani Kur'an'ın sure ve ayetlerinin inmesinin tamamlanmak üzere olduğu anlaşılır.

Bu surenin tövbe ismi taşıması günahlardan, eksikliklerden, yanlışlıklardan ve anasır arızalarından kurtulmanın açık ifadesidir. Allah'ın tövbe ismi niyetlerle işlenen suçlar için şuunat taşır. Yani bu suçları kaldırır. İşe ve söze bağlı günahlar ise istiğfar ile giderilir. Ğaffur, ğaffar isimleri bu gibi günahlar için vardır. Peygamberimiz, "Söz ve işin başı niyettir" dedi.

Bundan anlaşılıyor ki, bu surenin isminin tövbe olması, niyetin varlığını ortaya koyar. Zira, kişinin niyetini yalnız Allah (c.c.) bilir.

Peygamberimizin miraca çıkışı ile birleşen Ahmet ve Muhammed ikilisinin Hakk Teala'nın ademoğlundan beklediği en yüksek makama ulaşmasının ilanıdır. Denebilir ki, bütün ademoğlu için Beraeti ammedir.

Bu surenin ilk ayeti, "Allah ve resulu az da olsa beraet etmiştir" manası taşır. Ayetin içinde min kelimesi vardır. Azlık ifade eder. Surenin başında besmele olmaması mana açısından çözülmesi zor derinlik arzeder.

Sadece dünyadan uzak bir yıldıza bakar gibi buna baktığımızda deriz ki, Besmele Kur'an'ın özüdür. Bersmelenin de özü (B) harfidir. Bu B harfi zati mana ifade eder. Bu harfın manasını herkesden iyi bilen üstaz, Muhiddini Arabi (k.s.) Kitabül ba isimli bir eser yazıp B harfini tanıtmak üzere ademoğluna sunmuştur.

Zati Mutlak Teala'nın mahlukatla hiçbir şekilde ilgisi olmaz. Sadece Allah ile ilgisi olur. Allah (c.c.) Zati Mutlak'a bağlı Has İsim mahlukatla hem ilmi, hem ahlaki, hem de dal isimler aracılığı ile ilgilenir. Bu hakikate baktığımızda tövbe suresi Hakk katında mevcut 100 bini aşkın nesillerden biri olan ademoğlu içinden, en yüksek makama kamil bir insan çıkardığını haber vermiştir.

Bu tövbe suresine, 'Allahve resulunu kısmi beraeti var' deniyor. Resulü ekrem efendimiz mahluktur. O'nun makam bakımından eksiği olabilir. Ve de beraeti sözkonusudur. Peki Allah (c.c.) için beraet ne demek olur. Buan nasıl mana verilir. Aşağıda onu görelim.

Şeyhi Ekber Muhiddini Arabi (k.s.) bu konu ile ilgili olarak şöyle der Allah'a bağlı dal isimler vardır. (Esmaülhüsna ve diğerleri). Bu isimlerin hepsine ademoğlu mazhardır. Zira insanın bir tarafı Hakk, öbür tarafı Halk'dır. bu sebepten Allah'a ait tüm isimlerle bağlantı içindedir. Bu isimlerin her biri ağaç çekirdeği misali hüviyet taşıdığından, mazhariyet isterler. Yani, çekirdeğin içinde ağacın, bedeni, kökleri, dalları, yaprakları ve yemişi tıkanıklık içindedirler. Toprağa girip üstü kapanınca bu tıkanıklık çözülür ve de yerden yukarı beden sahibi olur. Toprak içinden kökler ozatır. Biz buna ağacın büyümesi deriz. Ta ki kemale erinceye kadar büyür. İşte çekirdeğin bu yayılması, içindeki sıkıntı ve darlanmayı gidermesidir. Bunun misali Hakk'ın vücudu içinde bütün dal isimler böyle tıkanıklık içindedirler.

Dünyaya gönderilen ademoğlu bu tıkanıklığı çözmek için yaratıldı. Ancak, bütün bu isimlerin tıkanıklığının giderilmesi üst taraf itibarı ile hakikat olur. Yani Ahmed ve Muhammede ikilisi yanında bütün peygamberlerin ortak olduğu Amme Resul içinde çözüme ulaşılır. Zira, her dal ismin başında bir nebi vardır. Bu nebi, o ismin tıkanıklığını Allah'ın ismi ile giderirler.

İşte ademoğlunu içine alan tüm isimleri bu tıkanıklıktan kurtulması beraet'tir. Allah tarafı için dahi tıkanıklığın giderilmesi az da olsa beraet olarak ifade ediliyor.

İnsanı, Allah (c.c.) yarattı. O'nun varlığı içinde hayatımızı sürdürmekteyiz. Bize verdiği, iradei cüziye kendi iradei külliyesinden, deişim ve dönüşümlü bir uzantıdır. Biz beraet edince O'nda da beraet ferahlığı doğar. İrade cüziye miktarınca.

Cuma gününü esas alarak hesap yaptık. Sonuçta hicretten 53 ay 7 gün sonra olduğuna inandık. Hesap sonucu İslam şemsi takvimine göre gün tesbitini şöyle yaptık. Berat gecesi hicretin 5. senesinin 11 Cediay Perşembe gününü 12 Cediay Cuma gününe bağlayan gece beraet gecesidir. Miladi takvime göre 627 senesinin 31 aralık Perşembe gününü 1 Ocak Cuma gününe bağlayan gece Berat gecesi idi.

Musa Peygamberin Hayatı

Musa Peygamber, Adem Peygamberin dünyaya gelişinden 3748 sene sonra gelmiştir. Şemsi takvime göre Adem'in dünyaya geldiği yıldan 3637 senesinin 29 Ceiday günü dünyaya geldi. Miladi takvime göre 18 Ocak günü dünyaya geldi.

Musa'nın Kızıldeniz'i geçiş günü: Musa peygamber 3857 senesinde 4 Muharrem Cumartesi günü Kızıldeniz'e asasını vurup girdi. 10 Muharrem Cuma günü karşıya geçti. O gün firavun boğuldu. Musa peygamber şemsi takvime göre 3743 senesinin 27 Mizanay günü Kızıldeniz'e girdi, 2 Akrepay Cuma günü karşıya geçti. Miladi takvime göre 18 Ekimde Kızıldeniz'den karşıya geçti.

Musa peygamberin Kızıldeniz'i geçişi 109 yaşında iken olmuştur. Musa peygamberin ahirete dönüşü: Musa peygamber 120 sene yaşamıştır. 3868 senesinde ahirete dönmüştür. Musa peygamberin şemsi sene ile dünyadan ayrılışı: Musa peygamber Adem'den 3753 sene sonra 2 Seretenay ahirete döndü. miladi takvime göre 22 Haziran günü ahirete döndü.

Adem aleyhisselam 1000 sene yaşadı. Adem'i takvime göre Şis peygamber 230 yılında doğdu, 1142 senesinde 912 yaşında vefat etti. İdris peygamber Ademi takvim ile 1122 senesinde doğdu, 1487'de 365 yaşında iken 4. semaya alındı. Mezarı yoktur. İbrahim peygamber bu takvim ile 3323 senesinde doğdu, 3498'de 175 taşında iken ahirete döndü. Harun peygamber bu takvim ile 3745 tarihinde doğdu, 3866'da 121 yaşında iken ahirete döndü. Musa peygamber bu takvim ile 3748'de doğdu, 3868'de 120 yaşında ahirete döndü. Davut peygamber bu takvim ile 4333 senesinde dünyaya geldi, 4403 senesinde 70 yaşında ahirete döndü. Mesih (İsa) 5584 tarihinde dünyaya geldi, 5617'de 33 yaşında iken 2. kat semaya alındı. Muhammed Mustafa (s.a.v.) 6163 senesinde dünyaya geldi, 6226 senesinde 63 yaşında iken ahirete döndü.

Bu yıl itibarı ile, yani İslam şemsi takviminin 1381 senesi sonu itibarı ile Adem'in dünyaya gelişinden bu yana 7412 sene geçmiştir. Miladi takvimin 2003 senesi sonu itibarı ile hesap yapılmıştır.

Adem peygamber Şemsi takvim ile 3 Sümbülay günü dünyaya gelmiştir. Yani İslam yılbaşına 29 gün kala. Miladi takvime göre 25 Ağustos günü dünyaya gelmiştir.

Hikmet nedir? (Fususulhikem'den özet)

Hikmet, Allah'a bağlı dal isimlerden Hakim ismi şerifine bağlı olan şuuni (her dal isim Kur'an-ı Kerim'de mana açısından şuun olarak isimlenir. Yani her dal isim bir bakanlık gibi ayrı bir ilmin gereğini yerine getirir. Buna dair geniş bilgi dal isimler konulu yazımızda mevcuttur. uzantıdır. Kendi anlayışımız çerçevesinde buna, ilahi bir kanal da diyebiliriz.. Resulullah (s.a.v.) Efendimiz hadisi şerifinde şöyle der: "Hikmetin başı Allah korkusudur." Bir başka hadisi şerifinde hikmeti tanıtmada şöyle der: "Hikmet müminin yitirdiğidir. Nerede bulursa alır."

Bu hadisi şeriflerin ışığında hikmetin ne olduğuna dair geniş açıklama getirmeye çalışayım. Bursalı İsmailhakkı hikmetlerin eşyaya bağlı tarafına, 'keramatı kevniye' diyor. Yani, irade-i cüziye birleşik tarafları ile elde edilen ilmi gelişmelerin adıdır. Velayet ilmi lisanıyla adı budur.

İrade-i cüziye milletler arası güç oluşturunca, eşyayı da konuşturunca -ki bu üniversitede okutulan ilimle kaimdir- bu ilimle gerçekleşen elektrik, elektronik, radyo, televizyon, telefon, telgraf, petrol, makine, bilgisayar, otomatik silah, cephane vs. ne varsa hepsi hikmet kapsamına girer. Bu hikmetler kişiyi ya da kişileri aşıyorsa, aşılan kısım Hakk'a ait olur. Akıl ve irade-i cüziye onun izniyle iş görür. Misal; bir insan en fazla bir kilometreye sesini duyurabilir. Fakat, telgraf, telefon, radyo, televizyon binlerce kilometre öteye sesi ulaştırır. Bir uçak düşün, onlarca insanı boşluktan, hava içinden binlerce kilometreye getirir. Yüzlerce kişi bir araya gelse uçağın yaptığını yapamaz. Halbuki uçağı insanlar yapmıştır. Bu imkanları halk eden O Büyük Yaratıcı ayani sabite aracılığı ile verdiği irade-i cüziyeden elde edilen bu buluşlarda payı büyüktür. Ancak iç içe bulunduğundan, fark edilmesi zordur.

Bütün bu, keramatı kevniye hikmetleri dünyaya aittir. Bunlar üniversite ve fakültelerde okutularak rahat bir hayat elde etmek için tahsil edilir. Yemek-içmekten öteye geçmeyen ve dünyanın dışına taşmayan bu bilgilerin ahirette geçerli tarafı yoktur.

Bunlar, rahmandan gelen eşya içi hikmetlerdir. Yani dünya hikmetleri. Bir de ahirette geçerli olan hikmetler vardır. İşte bu hikmetler ebedi hayat için Hakk katında hikmetine göre büyük önem taşırlar. Şimdi de onları tanıtalım.

Ahirette geçerliliği ve değeri olan hikmetler Peygamberimiz Muhammed Mustafa (s.a.v.) tarafından mübeşşire (Hakk Teala'ya mahsus faks veya elektronik posta niteliğindedir) diye bilinen canlı ve görüntülü, ilahi haberleşme kanalı ile kitap halinde şeyhi ekber Muhiddini Arabi'ye verilen Fususulhikem isimli kitapta mevcuttur. Bunlarla hikmetin ne olduğunu bilelim.

Fususulhikem, hicri kameri 627 senesi, 18 muharrem cumartesi gününü 19 muharrem Pazar gününe bağlayan gece gelmiştir. Bu kitapta 27 peygamberin hikmetleri yer alır. Bu peygamberlerin yekunu Peygamberimizde temsil etmektedir. Yani Peygamberimizin risaletinde hepsi mana itibariyle mevcuttur. Ayrıca velayet tarafında da temsil olurlar..

Önce Adem dedemizden başlar. Adem (a.s.) peygamberin hikmeti, hikmet ilahiyedir. Fususulhikem'in iniş tarihinde de hikmet vardır. Hicri şemsi takvimle bu kitap 608 senesinin 4. ay sonunda inmiştir. 30 cediay Cumartesi gününü 1 delvay Pazar gününe bağlayan gece inmiştir. Miladi takvimin 1230 senesini 19 ocak gününü 20'sine bağlayan gece. Burada hikmet, kova burcunda gelmesidir. Burç demek, güneş ışıklarının dünya üzerinde köşe oluşturması demektir. Bu bir tesadüf değil, özel önem taşıyan ilahi değerler meselesidir. Bütün Ademoğlunun istifadesine arz edilen bu kitap, Allah'a inanalar için ilmi açıdan büyük önem taşır. Fususulhikem: hikmetlerin özü demektir. Bu kitapta mevcut hikmetleri yeterince anlamak mümkün olmadığı gibi, anladıklarımı da önemine binaen ayrıntı vererek, altını çizerek, yeterince buraya aktaramadık. Sadece kalbur üstü olanları kayıt altına aldık. Önemine binaen. Özet gerçekler aşağıda.

Adem nebi cennetten kovuldu. Bu kovulma hikmeti nedir? Bundan almamız gereken ders nedir? Peygamberler masundurlar. Yani günahsızdırlar. Nasıl bir suç işlemiş oluyor? Hem suçlu, hem suçsuz. Bu nasıl ayıklanır?

Önce şeytanın kimliğini çözelim. Sonra bu meseleyi çözeriz. Şeytan, niyet temizliği bakımından mahlukat içinde en üstünüdür. Ancak, yaratılış hamuru bakımından tersine anlayış sahibidir. Şeytan Allah'ın (c.c.) emrini ters anlar. Şerri hayır, hayrı şer anlar. Israrla benim anlayışım doğrudur der ve isteklerini, arzularını zorla da olsa kabul ettirmeye çalışır. Kendi görüşüne göre son derece samimidir. Allah'ın emirlerini tebliğ eden peygamberlere, meleklere ters düşer. Her iki kanat arasında zıddiyet oluşur. Bu zıddiyet her iki kanatta uyanış sergiler. Velayet ilmi gözlüğünden bakılınca bu gerçek açık bir biçimde görülür. Velayet ilmini bilenlere arif derler. Arifler bunu bilir ve görürler.

Erzurumlu İbrahimhakkı (k.s.)'nın Marifetname isimli kitabında mevcut Tefvizname isimli şiirinde bu konuya açıklık getirerek der ki: "Hakk şerleri hayr eyler sen sanma ki ğayreyler. Arif anı seyreyler. Mevla görelim neyler, neylerse güzel eyler." Ğayr, değiştirmek demektir. Yani şerri değiştirip hayr yapmaz. O şerrin sonucunda ariflerin dışında kimsenin görmediği hayr vardır. İyilik vardır, uyanış vardır. İnsanlar bu iki anlayışın içinde kalan aldanabilen bir yapıya sahiptirler. Zaafları vardır.

İşte Adem (a.s.) dedemizin bu zaafından faydalanan şeytan onu kandırdı ve yenmesi yasak olan yemişten yedirdi. Onu yiyince cennette büyük abdestini yaptı. Sonuçta kovuldu. Adem dedemiz yaptığı iş için kovuldu. O şeytanın işi idi. Kovulan, gerçekte şeytan idi. Fakat Adem'den zuhur etmişti. Tabip hastaya ilaç verir, tedavi eder. Hastalığı bedenden çıkarır. Tabibin yok etmek istediği hastalıktır, hasta olan insan değil. Ancak, hasta sancılı ve sıkıntılı olur. Bu onun cezasıdır. Hastalığa dikkat etmediği için. Hastaya, bu ceza kefaret olur. Yani işlediği günahın affına bedel demektir.

Adem peygamber niyet bakımından tertemiz idi. Cennetten kovulması sonucu sıkıntıya düştü. Kefarete girdi. Afla temizlendi. Masun (günahsız) oldu. Tüm Adem nesline yayılan bu aldanma, şeytanın ameli (iş ve sözü) olarak kıyamete kadar devam eder.

Adem dedemizde olan bu ahvalin bilinmesi hikmet kapsamına girer. Bunları bilen kişi hayırla şerrin içinde yaşadığını anlar. Bu anlayış onun için bir uyanıştır. Çok yönlü olarak. Hikmet uyanışın anahtarıdır.

Hikmetin ikincisi İdris (a.s.) nebiye ait hikmettir. Bu peygamberin dünyada mezarı yoktur. 4. kat semaya çıkmıştır. Aslı iki, hakikatı bir idi. Yani peygamberler defterinde kaydı iki idi. İki peygamber olarak gözüktüğü halde, tek bir bedenle dünyaya geldi. Kameri sene ile 365 sene yaşadı. İlyas olarak ikinci kez dünyaya geldi. İki hüviyetini de böylece kazanmış oldu. Onun böyle çift hüviyetli olması hayli şaşırtıcıdır. Kalp gözü açık olmayanların çözmesi imkansız olan bu peygamberin sırrı bir hikmettir. Öyle hikmet ki, bu hikmetin içi irili ufaklı hayli hikmetlerle dolu. Ayrıca 16 sene ne yedi, ne içti, ne de uyudu. Bu onun ahiret tarafından beslendiğini gösterir. İkinci büyük hikmet budur.

Üçüncüsü Nuh nebinin hikmetidir. Tufan oldu, gemi yaptı. Mahlukatı içine aldı, kurtardı. Dünya yeniden düzene girdi. Nuh (a.s.) resullerin evvelidir. Onun hikmetinin önemlisi, gemi inşa etmek ve risaleti tanıtmaktır.

İbrahim peygamberin hikmeti nar (ateş) iledir. Urfa'da gölü vardır. Nemrut'un tonlarca odunla yakmak istediği ve ateşin ortasında bulunduğu anda, Hakk'ın ateşe rahmetle bakması sonucu yerinde su oluştu ve de ateş söndü. Veliler bu olayı Allah'ın ayette: "Rahmetim her şeyi kapladı" ayetinin manası ile izah ederek derler ki: "İnkarcılar, yani dine ve Allah'a inanmayanlar rahmeti ateşten göreceklerdir." Bu inkarlardan azabın süresi dolunca, Hakk Teala ona rahmetle bakacak. Bu ateş olayı, ateşe nasıl rahmet olur anlayışına canlı delildir. Ayrıca İbrahim peygamberin oğlu İshak'ı kurban etme teşebbüsü ayrı bir hikmettir.

İsmail ve İshak peygamberler. Bu ikisinin asılları, bir hakikatleri iki idi. İdris peygamberin tersinesi. Babaları İbrahim peygamber, oğlu İshak'ı yatırıp kurban edeceği sırada koç indi. Bunların birinci derecede hikmeti, asılları bir olmasıdır. İkincisi, kurban olmayı birinin kabul etmesi olayıdır. Hadisi şerifte Peygamberimiz: "Allah (c.c.) bela ve musibetlerin en büyüğünü peygamberlere verir" açıklaması bunun canlı örneğidir.

Yakup nebi (a.s.)'nin hikmeti güvensizlik idi. Kardeşleri, Yusuf'u kıskandı. Bunu koruyun, kurt yemesin dedi. Allah'a emanet demedi. Gözleri kör oldu. 30 sene firavun zindanında kalan Yusuf (a.s.) sonunda çıkarıldı. Firavunun iaşe bakanlığına getirildi. Yani, erzak ve zahire bakanlığına getirildi. Sonra babasına kavuştu. Hikmetleri bunlardı.

Uzeyir nebinin hikmeti kadriyye idi. Allah'tan kader sırlarını sordu. Yüz sene ruhu kabzedildi. Eshab_ı kehf gibi bir uykuya terk edildi. Yani Hakk Teala onun ruhunu yüz yıl miktarı kabzetti. Ona, ölüm muamelesi yaptı. Ruhunu tekrar aynı bedene bağladı.

Uzeyir (a.s.) nebiye ait bu hikmetin özü hayli düşündürücüdür. Zira aynı bedene 100 sene sonra ruhunun geri dönmesi, neden 100 senedir, daha az ya da çok değil. Hakk Teala Uzeyir'e bir daha bana kader sırrından soru sorarsan seni peygamberlik defterinden silerim dedi. Bu soruda ne vardı, suç neresinde, ona bu yetkiyi veren Hakk'tı. Bu yetkiyi geri almıyor da peygamberlikten silme tehdidinde bulunuyor. Ayrıca kader nedir ki, bilinmesi suç oluyor. Bütün bu soruların cevabını bulamamak hikmetin ne büyük boyutta olduğunu gösterir. Düşün, incele ve kendine sor. Biz bu dünyaya niçin geldik, nereye gideceğiz. Bizim akıbetimiz ne olacak.

İsa (a.s.)'nın hikmeti, nebeviyedir. İsa, kelimetullahtır. Yani Allah'ın kelimesidir. Ruhu ilahidir. Hakk Teala onu kendi nefsine nisbet etti. (Fususulhikem, sayfa 179) İsa, nübüvveti amme sahibi değildir. Ne nübüvet-i amme-i ezeliye (evveli bilinmeyecek kadar geçmişe uzanan) ile ne de nübüvveti amme-i beşeriye ile. İsa (a.s.) velayeti amme sahibidir. Nübüveti amme sahibi Muhammed Mustafa (s.a.v.)'ya aittir. Hem ezeli, hem beşeri nübüvette amme idi. İsa'nın ruhu nurani bedene sahiptir. İsa beşikte konuşandır. İsa birinci kat semadadır. İkinci defa dünyaya gelecektir. Velayeti amme ile çift hüviyetlidir. Meryem'den anasır beden alarak Mesih olarak dünyaya geldi. Mesih İsa'dan akıl almaz bir uzantıdır. İsa kitap sahibi resuldür. İkinci kez dünyaya geldiğinde halife yetkisiyle gelecek. Yani öldürme izni ile gelecek. İnsanları öldürme yetkisi yalnız Allah'a mahsustur. Peygamberine emreder, oda tatbik eder.

İsa'ya ait hikmetler, yani gerek ruhi, gerek bedeni akıl almaz işler ve yaratılış üstünlükleri mana çekirdeği olarak bilgi alanımıza girmesi, irfan yönünden bilgi kapmamıza vesiledir. Bu bilgilerle kalp gözü açılır. Bu hikmetleri bilmek velayet ilmini yakalamaktır.

Süleyman peygamberin hikmeti rahmaniye idi. Rahmeti, rahman sırlarını bilirdi. Hem rahmeti amme, hem de rahmeti hasseye kemaliyle vakıftı. Bu sebepten bütün canlıların dilinden anlar, onlarla konuşurdu. Zira rahmeti rahman, kainatı içine alan bir genişliğe sahiptir. Rahmet demek, ıstırabı, sancıyı ve azabı kaldıran amme yönlü bir ferahlık olmakla kalmayıp, zevke, sevgiye aşka kapı açan imkanlarla dolu zenginliğe sahiptir. İşte Süleyman peygamber bu rahmetle donatılmış bir güç sahibi idi. Cinni taifesine de gücü uzandığı için, Seba melikesi Belkıs ile de irtibatı vardır.

Belkıs kimdir? Belkıs bir kadındır. Bu kadının özelliği, babası cinni taifesinden, anası insandı. Fususulhikem'de der ki: "Eğer Belkıs'ın anası cinni taifesinden, babası insan olaydı, hiç kimse onu göremezdi. Hakk Teala Belkıs'ı yaratmakla bize canlı bir kitap sayfası açmış oldu. Öyle ki, insan ile cinni taifesini birleştirdi. Yani ateşle toprak eşleşti. Bu başlı başına sırlar dolu bir hikmettir. Ayrıca ikinci hikmet, kadının beden hakimiyeti taşıması, yani insan bedeninin gözükür olması, kadındandır. Allah (c.c.) kadınlara evlat sevgisini, babaya nisbetle üç kat vermesinin hikmeti bu bilgi ile biraz daha çözülmüş oldu.

Davud peygamberin hikmeti vücudu idi. Davud peygamber, ilk halife idi. Yani ölüm için karar verecek yetkiye sahipti. 99 kadınla evli iken kendisi gibi bir peygamber olan Ermiya (a.s.)'yı karısını almak için öldürttü. Sonra onunla evlendi. İnsan suretinde iki melek geldi. Bu iki kişiden biri ötekini şikayet ederek dedi ki: "Bunun 99 koyunu var. Benim bir koyunum var. Zorla benim bir koyunumu almak istiyor." Davud peygamber: "Olmaz böyle şey deyip" karşı çıkınca kendisinin Ermiya'yı niçin öldürttüğünü sordular ve gittiler. Davud peygamberin bu hale düşmesinin hikmeti, zevk ve şehvet şuursuzluğudur. Hiçbir nebi şuurla böyle bir iş işlemez. Bu olayın en önemli yanı, öldürme olayıdır. Zira Davud dört kitaptan birine sahip olan bir peygamberdir. Bunun özlü hikmeti, nefsin arzularının insana neler yaptırabileceğini tembih ediyor.

Yunus peygamberin hikmeti balıkla ilgilidir. Balığın karnında bir süre kaldı. Balina familyasından yunus balığı Yunus peygambere bir çeşit analık yaptı. Hakk Teala'nın buradaki hikmeti 18 bin hayvandan özetlenen insan bedeninden balığa uzanan tarafına hidayetten kapı açarak denizin ve suyun hakkını vermektir.

Yahya peygamberin hikmeti celaliyedir. Celaliye, Allah ismine bağlıdır. Allah ismi için evveliyet vardır ki, gayr anınla isimlenmez. Yahya peygambere evveliyeti bağışladı. Koyu yazılar kitaptan aynen kaydedilmiştir. Bilindiği üzere Allah hem ezeliyet, hem de ebediyet gücü ile kaimdir. Rahman ise yalnız ebediyetle kaimdir. Bu hikmetle Yahya (a.s.) nebi Allah'ın ezeliyetini bildirdiği kadar Ademoğlu içinde seçkin yerini almıştır.

İlyas nebinin hikmeti iynasidir. İlyas, İdris (a.s.) peygamberdir ki, Nuh nebiden evvel nebi idi. Allahü Teala mekanı aliye çıkarttı. Muhiddini Arabi Fütühatı Mekkiye adlı eserinde der ki: "(Arapça aslından Türkçe'ye çeviriyoruz) İlyas, iki neş'et (iki ayrı hayat) sahibidir. O'na ölüm tesir etmez. Hızır ve İsa (a.s.) gibidir." İlyas nebide şehvet yok idi. İsa (a.s.) için de durum aynıdır. (İlyas, İdris, İsa) ölümü aşmışlardır. Bu Allah'ın hikmetlerinden önemli bir hikmettir. Bu nasıl sır, bu ne hikmet. Olay meydanda, çözüm yok. Hikmetin büyükleri bunlardır.

Musa (a.s.) nebinin hikmeti ulvi idi. Allah'ın kudret eliyle yarattığı dört nesneden biri aslı itibariyle Tevrat'tır. Bu kitap Musa'ya verilmişti. İkincisi Adn cenneti, üçüncüsü cennetteki tuba ağacı, dördüncüsü Adem peygamberdir ki, baş kısmını kudret eli ile yarattı.

Tevrat Musa'ya ait hikmetlerin başında gelir. Diğer hikmetleri şöyle: firavun hanedanına son verdi. Bir yumrukta kıptıyı öldürdü ve kaçtı. Onun bu hareketi Hakk'tandı. Hakk Teala yumruğu vuruncaya kadar geçen süre içinde Musa'nın şuurunu almıştı. Musa'nın bundan haberi yoktu. Suçu üzerine aldı ve de kaçtı. Onun bu kaçışı kendini suçlu görmesindendi. Bu Musa'ya Allah'ın lütfu idi. Diğer hikmeti Hızır ile arkadaşlığı idi. Musa bu arkadaşlıkta Hızır'ın yaptıklarına sabredemedi. Çünkü Musa bir resul idi. Risaletle kaim idi. Velayet ilmini Hızır kadar bilmiyordu. İtiraz edince Hızır'la arkadaşlığı sona ermişti.

Musa'nın bu hareketine açıklık getiren Peygamberimiz hadisi şerifte şöyle der: "Ne olaydı kardeşim Musa Hızır'a sabredeydi. Şimdi Kur'an'da açıklamalar bulurdunuz." Bu hadisi şeriften anlaşılabileceği üzere Kur'an tüm peygamberlerin, dolayısı ile Ademoğlunun ortak kitabıdır. Musa'nın davranış hatası Kur'an ayetlerinin gelmesine sebep oluyorsa, Kur'an ademoğlunun ortak kitabı olmuş olur. Şu gerçeği de belirelim ki, şu elimizdeki Kur'an-ı Kerim'de 6236 ayet vardır. Oysa, levhi mahfuzda kayıtlı Kur'an'ın aslında ayet sayısı 6666 dır. Yani 430 ayet dünyaya inmemiştir. Kim bilir, Musa gibi bu ayetlerin inişine engel olan kimler ve hangi sebepler vardır. Biz Kur'an'ın ayetlerinin iniş hesabını yapıyoruz. Acaba Ademoğlunun yüzde kaçı bu kitaba inanıyor ya da saygı duyuyor. Zira İslam dininin içi ahlaken dışından kötü oldu. Allah gerçekçi olan dindarları, din adamı geçinenlerin şerrinden korusun.

Muhammed'in (s.a.v.) hikmeti ferdiye idi. Ferdiye demek temsiliyette merkezi kişilik oluşturmaktır. Muhiddini Arabi Fususulhikem isimli bu kitapta iki sıfatla ferdiyeyi tanıtıyor. O iki sıfattan birisi, külliyedir. Öteki ferdiyedir. Külliye ile vasfettiğinin sırrı budur ki bu hikmet hikmetlerin yükünün ehadiyetidir ki, külliye ile bunların küllisinde müteayyinedir (yani özetlenmiş durumu vardır). Ferdiye ile vasf ettiğinin sırrı budur ki, Resulü (a.s.) taayünatın evvelidir ki, zati ehadiyet O'nunla müteayyine oldu.

Kitabın kaydı olan yukarıdaki yazılara açıklık getirelim. Ferdiye burada özleşmiş temsiliyet sıfatı taşır. Bu sıfat ilk nebi Ahmed'e aittir ve mahlukatın aslı itibariyle çekirdek oluşturur. Bunun muşahhas tanıtımını yapmak için, Hakk'ın lisanlarından olan eşya dili ile örnek verelim. Ağacı gözünüzün önüne getirin. Bu ağacın çekirdeğini ferdiye kabul et. Köklerini, bedenini ve dallarını külliye kabul et. Meseleyi çözersin. Hafızanda silinmez, iz yapar.

Bilinen bir gerçektir ki, her ağaç kendi çekirdeğinin açık ve yaygın uzantısıdır. Bu uzantı ucunda kendi yemişini verir. Bu yemişin içinde bir ya da birden çok çekirdek bulunur. Yani ağaç bize, ben bu çekirdekten oldum, der. Eğer biraz düşünürsen, ferdiye ve külliyeyi çözersin. Kısacası İslam peygamberi Muhammed Mustafa (s.a.v.)'ın üst tarafı nur vücut, alt tarafı anasır idi. Vücut itibariyle tüm kainatı içine alan bu külliyat, peygamberlerin çıkış merkezidir. Hikmetleriyle, risaletleriyle, gerçek adresiyle her peygamberin bağlı bulunduğu alemlerin hikmetidir, başıdır. Bu kitapta mevcut 27 peygamberin hikmetleri burada bir ağaç oluşturmuştur.

Dilersen Ahmed ve Muhammed külliyatını toprak kabul eyle ve üzerindeki yemişli-yemişsiz ne kadar bitki varsa hepsini diğer peygamberler ve kavimleri kabul eyle. Bu meseleyi daha açık anlamış olursun. Bu bir bedeni bir anlayıştır. Bunun bir de ruh tarafı vardır. O da velayet ilmidir. Ruh bedensiz, beden ruhsuz olmaz. Velayet tarafında İsa peygamber amme oluşturur. O'nun gelişi velayet ilminin ademoğluna ilanı demektir.

Şu anda dünyada yaşanan eğitim istemi velayet ilminin şeytana ait tarafından kaynaklanır.

Kadir gecesi nedir?

Kadir gecesi nedir? Önce onu bilelim. Kadir, iki hudut arasını ayıran bölüm çizgisine denir. Gece ise ışık olmadan yaşanılan hayat demektir. Kur'an'da açıklandığı üzere, gece ve gündüz birer ayettirler. Arifler dilinde ayet demek, sıfat ve tecelliyat demektir. Gece zati Hakk'a ait zamandır. Gündüz ise sıfata ait zamandır. İki türlü gece vardır. Birisi, güneşe bağlı kainatın gecesidir. Güneş batınca oluşur. İkincisi, insan bedeni içinde bulunan gecedir. İşte bu gece kadir gecesi ile birinci derecede bağlantılıdır. İkinci derecede olan kadir gecesi, ramazanın son on gününün tek sayılı olanlarında aranır. 21-23-25-27-29. günlerinde.

Bu ikinci derece kadir gecesi kalp gözü açık olmayan, yani arif olmayan itikat ehli, zahir anlayışlı kişilerin kadir gecesidir. Her ikisi Hakk katında muteberdir. Ancak arifin bildiği ve yaşadığı kadir gecesi, Hakk katında bin aydan hayırlıdır. Yoksa avamın kadir bildiği ve yaşadığı kadir gecesi, bin ay değil, bir aydan hayırlı sonuç verse, herkes mümin olurdu.

Kur'an'da açıklanan Kadir Suresi'nin açıkladığı gece Kur'an sırlarıyla ilgili mana taşır. Velayet ilmine vakıf olmayan, yani kalp gözü açık olmayan kişilerin bunu bilmesi ve yaşaması zordur. Kısacası kadir gecesi, evliyanın, ariflerin bilebileceği bir sırlar hazinesidir.

Ayetteki, "bin aydan hayırlıdır" kelamının bir manası, bu geceyi bilen, anlayan ve yaşayan kişilerin Hakk katında olan üstünlüğüne işaret ederken, ikinci manası tekrarlı zamana izin verilmeyeceğine işarettir. Tekrarlı zaman nedir onu tanıtalım.

Ay dünya çevresinde bir defa döner. Bu tek dönüş müddeti 29,5 günü (38,5 dakika) az aşar. Fakat bunun 12 defa dönüşünden kameri sene olur. İşte bu tekerrürdür. Yani tekrarlamadır. Bunu biraz daha açalım. Kur'an okumak sünnettir, dinlemesi farzdır. Okuyan kendi sesini dinlediği için, hem farz, hem de sünnet işler. Bu Kur'an'ı banta alıp, banttan okumak tekrarlamaktır. Allah'ın buna ne izni, ne de rızası olmaz. Bu sebeple de dinlenmesinden hasıl olan farz kalkar. Okunduğu mekanda dinlememek, önemsememek ise vebal yüklüdür. Zira Kur'an'a saygısızlık olur.

Kehf suresinde mağara ehlinden bahseden Rabbimiz, buraya sığınanların uyuma sürelerini açıklarken, şemsi seneyi esas almış, kameri seneyi ziyadelikle vasf etmiştir. Ayetin manası şöyle: "Orada 300 sene kaldılar. Fazladan 9 senesi de var". Ayetteki "Ve ezdadü tis'in" kelamı kameri seneye işarettir. Her 100 senede (yuvarlak hesap) kameri sene 3 sene ileri geçer. Yani 100 şemsi sene zamanı içinde 103 kameri sene olur. 300 senede 9 sene eder.

Şemsi senede tekrarlanma yoktur. Yani şemsi senenin bünyesinde teklik 365 küsur günde yıllık büyük dönüşünü yapan dünya, Hakk'ın birliğine uygun sene devreder.

Fakat bir soru doğuyor. Kehf suresinde sene ismi geçerken, kadir gecesinde ay ismi geçiyor. Acaba neden? Cevaben deriz ki: 'kadir gecesi için seneyi kullanmaması, bize göre kadir gecesinin risalet bağlantılı olmasındandır.' Mağara ehlinin uykusu ilahi mucizenin bir tezahürü olup, ibadet bağlantılı olmamasıdır. Kadir gecesi ibadet bağlantılıdır. Hem de iki şeriata bağlı kalarak. Yani hem şeriatı Ahmediye, hem de şeriatı Muhammediye içinde olabilen bir ibadettir. Zira velayet ilmi ile yapılan bir ibadettir.

HATEMÜLENBİYA MUHAMMED MUSTAFA (s.a.v.)'YA VERİLEN HANIMLARIN HİKMETLERİ

Hadisi şerifte Resulü Ekrem Efendimiz diyor ki: "Hanımlarımın hepsini vahiy ile aldım." Vahiy demek; Allah'ın Cebrail'i göndererek nikahlayacağı kadınları bildirmesi ile gerçekleşmiştir. Hiç kimse Peygamberimizin Allah'ın emri gelmeden kendi arzusu ile evlendiğini iddia edemez. Böyle bir iddia Peygamberimizin ve peygamberliğin ne olduğunu bilmeyenler tarafından ortaya atılır.

Şu bir gerçektir ki, Risalet hikmetleri içinde en zor ve anlaşılması imkansız olan bir mesele varsa, o da budur. Velayet ilmi tahsil etmeyen kişinin burada mevcut sırları çözmesi imkansızdır.

İnsan nesli iki taraflı yaratılmıştır. Bu iki taraftan biri Hakk, öteki halktır. Bu ikisi her ademoğlunda yaratılırken mevcuttur. Hakk tarafı insan kalbinde yer alır. Nasıl ki taşıdığımız bu beşeri bedenin kanı pompalayan bir kalbi varsa, ayrıca ruhu bulunuyorsa, bu kan pompalayan kalbin de ruh misali ötesi vardır. İşte buna basiret, yani kalp gözü denir. İşte burası Hakk'a aittir. Buradan Hakk gözükür. Ve de Hakk'tan gıdalanılır. Tıpkı güneş ışıklarının yeri, toprağı ısıtıp, gıda aldığımız tüm yiyecekleri yetiştirmesine eşdeğer tecellidir. Hiçbir nebi, veli yoktur ki, Hakk'a ait bu kalp gözü açık olmasın ve de o gözle Hakk'ı görmüş olmasın. Bu görme sonucu Hakk'tan gıdalanma olur, lezzet olur, aşk olur. Namaz kılarken bu zevklenme Hakk'ı görünce yine başlar. Bu sebepten veli ve nebi namaz vaktini dar bekler. Ta ki Hakk'ı görmekten aldığı zevke tekrar kavuşabilmek için. İşte Kur'an'da geçen selat ve zekat kelamı buna işarettir. Yoksa kazancın kırkta birini fakire, muhtaç kişiye vermek, namazdan çok ahlak meselesidir. Yani mekarimi ahlakı yakalamak meselesidir.

Şimdi gelelim Peygamberimizin hayatını özetlediği Hakk çıkışlı hadisi şerife. Bu hadisi şerif Fususulhikem'de başlı başına bir mevzu oluşturacak kadar geniş kapsamlı yer işgal eder. Bu kadar geniş yer işgal eden hadisi şerif şöyle: "Sizin dünyanızdan bana üç nesne sevdirildi. Nisa, tayyip, gözümün nuru namaz içindedir." Fususulhikem'de bu mevzu geniş bir şekilde açıklanmıştır. Abdullah Bosnavi (k.s.) buna açıklık getirerek şöyle der: "Sizin dünyanızdan üç nesnenin muhabbeti (sevgisi), canibi Hakk'tan (Hakk tarafından) benim kalbime ilka olundu (bırakıldı) dedi."

Bunu açıklamaya ikinci bir açıklama biz getirelim. Ta ki bu neslin anlayacağı dilde olsun. Burada sizin dünyanız sözü geçti. Acaba Peygamberimiz sizin dünyanız yerine 'bu dünyadan' ifadesini niçin kullanmadı, diye bir soru akla gelir. Bunun cevabı şöyle: Peygamberimiz daha 5 aylıkken Hakk Teala onun kalbinden dünya sevgisini almıştır. Bu sebepten 'sizin dünyanız' dedi. İkinci mana yüklü kelime ( ) min kelimesidir. Kur'an dili Arapça'sı okuyanlar bilir. Min kelimesinin manası; azlık ve küçüklük, demektir. Bilindiği üzere ahirette cennetin en aşağı yerinde alınan zevk, dünyadaki en yüksek zevkin 70 misli fazladır. Burada min ile yetmişte bir kastediliyor ve dünyanın çok küçük zevk yatağı olduğu ifade ediliyor.

Bu üç nesneden birincisi nisadır. Nisa kadın anlamındadır. Ancak velayet ilmi içinde manası değişiktir. Şöyle ki, nisa lafzından müfred olmayan bir kelimedir. Velilerin bu açıklaması yeterince anlaşılmaz. Yine de kapalıdır. Bunu örnekler vererek açıklayalım. Arapça'da kadına beşeri anlamda mir'e denir. Dünyada ne kadar kadın varsa, hepsini çekirdek misali Havva anamızda toplayıp tek bir kişi, tek bir kadın olarak özleştirdiğimizde, Nisa demek olur. Birinci manası bu. İkinci manası, ahiret taraflı olmasıdır. Bu tarafı ile nisa mutahhardır. Şehevi arzu taşımaz. Şöyle anla; yemeği en temiz gıdadan yersin. Mikroplu olmamasına dikkat edersin. Mideden geçtikten sonra necasete dönüşür. Yani üçe bölünür. Kan olur, idrar olur, bağırsak artığı olur. Bunların üçü de necistir, yani pisliktir. Niçin böyle oldular. Bu taşıdığımız bedende bulunan mide herkesin kendi dünyasıdır. Dünyanın kimliği bununla açık bir şekilde çözülür. Kadın dünyaya gelmeden önce nisa ahvali taşır. Dünyaya gelince mire olur.

Hiçbir peygamber ve veli yoktur ki kalp gözü açık olsunda kadınla bir araya, yani cinsi ilişkileri şehvetle olsun. Kısmen ya da tamamen kadının mutahhar tarafından zevklenirler. Bu zevklenme Hakk'la bağlantılı olduğundan, hakkında bilgi vermek sözle ve yazı ile imkansızdır. Sadece şehvetle bağlantılı olmadığını kesinlikle söyleyebiliriz. Şehvette hayvaniyat vardır. Basirette asla hayvaniyat bulunmaz. Buna nikahı hakiki denir. Havas ehlinden hiçbir kişi yoktur ki, bu nikahı hakikiyi kısmen yaşamış olmasın. Bu zevklenme muhabbeti ilahiyyeden bir uzantıdır. Erkek ve kadından her ikisi bu ahvali yaşar. İkisi de cünüp duruma düşmezler. Zira bu zevklenmede sadece beden teması vardır. Tenasül uzuvları devre dışı kalır. Bunu yaşamayana bu durumu anlatmak imkansızdır. Hayatının yarıdan fazlasını Allah'ın izni ve rızası ile yaşadığından, Hakk Teala ona mükafat olarak bu zevki ihsan eder. Buna gerçek tarikat denir. Velayet ilminden tahsili olmayan, yani eşya içi hikmetleri bilmeyen, daha doğrusu şeriatı hakkıyla yaşayıp Emmare diye bilinen makamı aşmayan, bu sırra kavuşamaz. Kimse beyhude yerde kendini aldatmasın. Bu iş Allah korkusu, Allah sevgisi işidir. Bu iş çok çalışıp, az kazanmaya kanaat etmek işidir. Bu iş helal lokma işidir. Bu iş eşya içi sırları çözerek Hakk'ın lisanından anlamak işidir. Bu iş lisanı beşer ile, kuru sözle tespih çektiğini zannedenlerin işi değildir.

Bu beden teması ile zevklenmenin ilerisinde bir başka zevklenme vardır. Ona aşk denir. İzafidir. Bu günkü anlamda elektronik temas örneği ile izahı mümkündür. Asla beden teması olmaz. Her ikisi de Hakk'tandır. Vücut temasında ışık tutan katı cisimler, ağırlık yüklü olmaları ile mevzii zevk alanı oluştururlar. İzafi temasta latif (az yoğunluklu), ışık tutmayan, ağırlığı az olan, yahut hiç olmayan anasır gözlerle görülmeyen bir durum vardır. Bu elektronik sevgide, daha doğrusu aşkta durum çok farklıdır. Gözlerle, sözlerle temas kurulur. Yaygın sevgi alanı vardır. Hakk'la vasıtasız izafi temas kurulur. Güneşle dünya arasında ışıklar aracılığı ile kurulan temas gibi bir temas bu. Dünya ile güneş arasında olan uzaklık bilinebilir. Bize göre bu uzaklık ortalama 215 milyon km.dir. fakat Hakk'la mahlukat arasında uzaklık hakkında bilgi yoktur ve olamaz.

Hakk'a ait olan bu iki sevgi kaynağına da ulaştım. Allah'a şükürler olsun. Her ikisinde de nikah içi, nikah dışı kadın vardı. Vasıtasız olmadı. Ancak sadece kısmi idiler. Kısmi olmakla birlikte, nisa bağlantılı idiler. Hakk'ın sevgi doldurduğu nisa denizinden yine kadın aracılığı ile zevk elde edilir. Dimağ ile kalp arasındaki uzun yolda, kişi irfan yolcusudur. Bu yolculukta arifler ve evliya yolculuğu nisa bakımından bitirmişlerdir. Kadınlar da bu zevklenmede paylarını yansımalı olarak, yani erkekten yansıyan bir vasıta ile nisadan alırlar. Yani erkek kadını, kadın erkeği vasıta yaparak zevk elde ederler. Bu konuda idrak ettiğim bilgi ve yaşantı çerçevesinde bilgi verdim.

Şimdi gelin de hem nur, hem de anasır beden sahibi olan peygamberlerin ahvalini düşünün. Onların nerelere ulaştıklarını tasavvur edin. Hepside Hakk'tan gelen vahiy sahibidirler. Peygamberimiz hadis şerifte der ki: "Salih kişinin rüyası, vahyin 46'ta biridir." Salih kişi demek, irfan sahibi demektir. Kalp gözü açık demektir. Bunu 46 misli gücü olan vahyin derecesinin ne olacağını düşün. Sonra o peygamberlerin risaleten hepsini Ahmed-Muhammed ikilisi içinde özleştir. Hatemülenbiya'dır bu.

O'na Allah 9 kadın bir arada (ikisi vefat etmiştir, bunları saymıyoruz) nikahlamıştır. Bu nikahlanan kadınların hangi hikmetler içinde bulunduklarını tanıyalım.

Şüphesiz Ayşe validemiz dışında kalan diğer dul olarak Hakk'ın Peygamberimize nikahlattığı hanımlar, Adem'den İsa'ya uzanan peygamberler külliyatının bir özet görüntüsüdür. Bu Hakk'a ait sevginin bir tezahürüdür. Ayrıca Ahmedi bağlantı hüviyeti taşır. İnsan neslinden ilk nur kapsamında Ahmed-Muhammed ikilisi itibarı ile vücut bakımından ilahi yetkisi tüm mahlukatı şümulüne alan bu iki beden sahibidir. Bu yüzden birden fazla kadınla nikahlandırılmıştır. Muhammed ümmeti tek hanımlı hayata mahkumdur. Birden çok kadınla evlenmelerine izin yoktur. Ayşe validemizle gelen nikah bize sünnettir. Bunun dışında kalan diğer hanımlar risaleti amme çerçevesinde Peygamberimize verilmiştir. Risaleti amme itibarı ile ikinci peygamber İsa'dır. Ancak O nur vücut dışında beden sahibi olmadığından bu nikah ile bağlantısı olmaz.

NİKAH NEDİR?

Nikah, insanlar arasında aile oluşturmak, çoluk-çocuk sahibi olmak için, erkekle kadının hayatlarını birleştirmek için yaptıkları akittir. Dünya hayatının tabii akışı bu. Bir de bunun ilmi ve ahiret yönlü tarafı vardır. Allah (c.c.) önce Adem peygamberi yarattı. Adem'den de Havva anamızı yarattı. Sonra da Adem neslini çoğaltmak, yani evlat edinmek için nikahla ikisinin hayatını birleştirdi.

Bütün ademoğlunun anası Havva'dır. Havva'nın da anası Adem peygamberdir. Peygamberimiz hadisi şerifte der ki: "Eğer insan insana tapsaydı, kadın kocasına tapardı". Burada Peygamberimiz kadınla erkek arasındaki üstünlüğe de işaret ediyor. Evlenme açısından topluma bak ki evlenme teklifi erkekten gelir. Evlenince de kadının soyadı erkeğinkine bağlanır. İki ayrı isme tek bir soyadı olur. Böylece ilahi hikmetin bir tecellisi olarak Havva anamızı Adem dedemize bağlayan soy akışı, bu neslin her ailesine uzantı yürütmüş oluyor.

Bir de bunun Hakk tarafını tanıtalım ki önemli olan budur. (Fususulhikem, cilt 2, sayfa 452) "Eğer hubbi ilahi (Hakk sevgisi) erbabından ise, nisa (kadın) mazharında Hakk'la iltizaz eder, (kadınla sevişme sırasında Hakk ile zevklenir). Eğer şehveti tabiiyye eshabından ise cima ile iltizaz eder, (Yani sadece zevki her iki taraf birbirinden alıyorsa, zevki hayvanidir). (sayfa 444) Mire (kadın) dahi mazharı ilahidir. Zira sureti Hakk, reculde (adamda) ve sureti recul, mirede zahire olur (Burada mazharın manası bakan ve bakılan). Anasırdan oluşan surette cimadan (sevişmeden) azam (en büyük) vuslat (kavuşmak) vaki olmadı. Hini vuslatta (kavuşma zamanında) şehvet adamın bütün eczasına (vücudun en ücra köşesine) amme olur. Boşalınca da fani olur. (Zevk açısından şehevi zevk biter.) Şehvet amme olduğundan ötürü, adam miraya mübaşereti sebebiyle iğtisal (yıkanmak) ile emrolundular. Hakk, kul üzere ğuyurdur, razı değildir ki, kendinden başkası ile zevklensin. Bu sebepten Hakk abdini (kendine kulluk edeni) tathir eyledi (yıkanmakla temizletti) ta ki Hakk'a geri dönsün.

Yukarıdaki 400 sene önce Osmanlı Türkçe'si ile yazılanlar, günümüz Türkçe'si ile yeterince anlaşılmaz. Bu sebepten açıklık getiriyoruz. Basiret sahibi olanlar, yani kalp gözü açık olanlar ariflerdir. Bunların zevklenmesi Hakk ile olur. Bu nasıl bir iştir. Dünyada bunun inandırıcı örneği var mıdır, diye herkes merak eder. Bir örnek verelim. Buğday tanesi veya sebze düşünün. İlkbaharda ekilir, sonbaharda biçilir. Öğütür, un yapar, yersin. Sebzeyi de ya çiğ ya da pişirir yersin. Bu anlatılan, şehvetle yürüyen hayvani zevke eşdeğer örnektir. Zira ömrü kısadır. Bir de elma ağacını düşün, yemişini yedin, çekirdeğini diktin. Ağaç oldu. Yüzlerce elma alırsın. Artış ve çokluk bakımından örnektir. Bu da Hakk'tan olan zevklenmeye eşdeğerdir. Burada toprak kadına örnek olur. Bu bir yaklaştırmadır, yeterli örnek olamaz. Bir de bunu radyo cihazı ile tanıtalım. Hem pille, hem de elektrikle çalışan bir radyo düşünün. Devamlı pille çalışır. Pil bitmeden fişle kabloyu prize bağladın. Elektrikle çalışıyor. Pille çalışmasını hayvani zevklenme, elektrikle çalışmasını Hakk'la zevklenme kabul eyle. Bir derece bu meseleyi anlamış olursun. Yaşanmadıkça bilinmeyen bu hal, ancak bu kadar anlatılır. Mevlana Celaleddini Veliye sordular: "Aşk nasıl bir şeydir, bize anlat", dediklerinde cevabı şöyle olmuştur: "Benim gibi olursan, anlarsın" dedi. Dünyada bir örneği olmayan, yalnız ahiret tarafı ile bilinen gerçekleri, erenler, ölmeden önce ölenler bilirler.

Peygamberimiz Muhammed Mustafa (s.a.v.)'nın bir bedene bağlı 9 nikahlı hanım bulundurmasına gelince; bu mesele risalet bağlantılı olup, tamamen Hakk'a ait hikmetler taşır. Hiç kimse risaletin velayete ait sırlarını, hikmetlerini bilmeden aklı beşer ile bu meseleye fikir yürütmesin. Yaptığı ibadetleri zedelediği gibi, imanından çok şey kaybetmiş olur. Zira müspet ilimlerin (dünya ilim sisteminin) ortaya koyduğu ilmi üstünlük, yani fen ve teknoloji, dinleri ilmen inandırıcı olmaktan uzaklaştırmış, getirdiği yeniliklerle kendini her sahada üstün kabul ettirmiştir. Bu sebepten inançlı kişiler peygamberlerin bu ve bunun gibi davranışlarına itiraz etmek gibi bir gaflete düşmüşlerdir. Şu husus iyi bilinmelidir ki, peygamberler beden yapısı itibarı ile herkes gibi beşerdir. Fakat Hakk'ın onların bedenlerindeki risalet hareketlerini (eğer resul ise) kendisi yürütür. Yani her Resulün davranış biçimi devlet başkanı gibi, resmi ve gayrı resmi olur. Her devlet başkanı devletin işlerini kendisi içini değil, başkanı bulunduğu millet için yapar. Kanunlar çerçevesinde hareket eder. Bu devlet başkanının resmi tarafıdır. Bir de onun resmi olmayan tarafı vardır. O taraf onun kendine ait özel tarafıdır. Bu tarafı ile, devlet başkanı, her kişi gibidir.

İşte bunun gibi her Resulün resmiyeti vardır. Bu taraf o Resulün Hakk tarafıdır. O tarafta bulunduğu sürece yaptıkları ve söyledikleri Hakk'a aittir. Ayette. "Hevadan nutuk etmedi. Vahiyle illa söyledi" diye açık teminat vardır.

Peygamberimizin risalete bağlı en önemli işlerinden biri şüphesiz nikahladığı hanımlardır. Bunların hepsi risaletle bağlantılıdır. Yani bu hanımları vahiy ile almıştır. İlahi resmiyetin gereği böyle. Hakk al diye emretti, O da aldı. Bunların nikahlanmalarında Peygamberimizin en küçük bir isteği yoktu ve de olamazdı.

Para, kadın ve rahatlık peşinde koşan ve ahirete inanmayan (sözüm onlara) medeni dünya, bu evlenmeye karşı çıkan tavırlar sergilemektedirler. Şeytanın lanet halkasına yapışmış olan bu kişiler, ehli sünnet içine fitne sokmakla meşguldürler. Hatta hacca giden yaşlı kişilerin dahi şu sözleri ile karşılaştım. Peygamberimizin İbrahim ismindeki oğlu, Mariye isimli cariyeden olmuştur. Buna bir türlü aklım sarmadı. Bir peygamber bu kadar hanımları varken, cariye ile niçin bir araya geliyor, gibi sözlerle karşılıyordu.

İşet velayet ilminden (Hakk'a yakınlık ilmi) yoksun olan İslam Dini ilim fakirliğine mahkum olduğundan, bu sorulara ilmi cevap veren olmadığından, bilgi açısından yetim kalmıştır.

Şimdi önce Peygamberimize verilen hanımları tanıyalım, sonra da bu sorulara cevap verelim.

Peygamberimizin İlk Evliliği

Peygamberimiz ilk evliliğini Hatice validemiz ile yapmıştır. Bu evlilikte Peygamberimiz 25 yaşında, Hatice validemiz ise 40 yaşında idi. Hatice validemizin kimliği şöyle: bu validemizin dedesi Kusayy (ileri dede) Efendimiz'in soyu ile birleştiği için, cedleri hesabına akraba idiler. Hatice validemizin babası Kureyş kabilesi eşrafından Hüveylid bini Esed, annesi Amir bini Lüeyy soyundan Fatıma binti Zaidetül Esamdır. Hatice (r.a.) büyük bir kemale sahip olduğundan, tahire (temiz kadın) lakabı ile anılırdı.

Hatice validemiz ilk evliliğini Atik bini Abid ile yaptı. Bu evlilikten Hind isminde bir kızı oldu. Bu kocası vefat etti. Bundan sonra ikinci evliliğini Hind isimli biri ile yaptı. Bu evlilikten Hale ve Hind adlarında iki oğlu vardı. Bu da vefat edince dul kaldı.

Hatice validemizin yaşının büyüklüğü, tecrübesi ve akıllı hareketleri sebebiyle kübra adını almıştı. Bu lakabı ile Haticetül Kübra olarak anılırdı. Peygamberimiz Mekke'de bulunduğu müddetçe Hatice validemizin evinde ikamet etmiştir.

Peygamberimizin ilk oğlu Kasım idi. 18 ay yaşadı. Hatice validemizin peygamberden gelen ilk evladı idi. Peygamberimiz beş senelik evli iken, yani 30 yaşında iken ilk kızı Zeynep dünyaya geldi. Hicretin sekizinci yılında 28 yaşında iken vefat etmiştir.

Peygamberimizin ikinci kızı Rukayye'dir. Halife Osman'da (r.a.)idi. Hicretin üçüncü yılında vefat etti. 4 ay 10 gün olan şer'i müddet sonunda Peygamberimizin üçüncü kızı olan Ümmü Gülsüm'ü aldı.

Bilindiği üzere İslam şeriatında bir Müslüman erkek, hanımı ölünce, baldızı kız dahi olsa 4 ay 10 gün bekledikten sonra baldızını alabilir. Bu süre hanımı sağ iken, baldızı mahremi olur, yani nikahlanması haramdır. Bu 4 ay 10 gün bu mahremiyetin kalkması süresidir. Yani kişinin karısı öldükten sonra, baldızının mahremiyeti 4 ay 10 gün devam eder. Yalnız baldızı değil, nikahla gelen mahremiyetin hepsi devam eder.

Rukayye hicretin üçüncü yılında, Ümmü Gülsüm hicretin 9. yılında vefat ettiler.

Fatımatüzzehra, Peygamberimizin dördüncü kızı (beşinci evladı) olan Fatıma anamız, Peygamberimiz ahiret göçtükten sonra hayatta kalan tek evladıdır. O da altı ay sonra ahirete göçtü.

Hatice Validemizin Vefatı

Hatice validemiz, hicretten üç sene önce vefat etmiştir. Yani Mekke'de hayata gözlerini yummuştur. Peygamberimiz 50 yaşında idi. Hatice validemiz 65 yaşında vefat etmiştir. Peygamberimizin bütün evlatları Hatice validemizden idi. Hatice validemizle yaşanan 25 sene süresince Peygamberimizin hanımı tek idi. Nikahı altında başka hanım yoktu.

Hatice validemizin vefatından sonra Hakk Teala Peygamberimize vahiy (melek vasıtası ile emir) göndererek birden fazla hanım almasını bildiriyor. Önce Sevde validemize dünür gidiyor. (Sevde 5 ya da 6 çocuklu duldur.) Ondan evet cevabı gelince, bu defa Ayşe validemize dünür gidiyor. Ondan da evet cevabı alıyor. Birbiri ardına iki hanım nikahlıyor. Ayşe validemizin durumu farklıdır. 13 yaşında bir kızdır. Ebubekir Efendimiz'in kızıdır. Hanımların içinde bakire olarak aldığı tek hanımıdır. Buna ait istisnai haller vardır. İlerde onları açıklayacağız.

Sevde ve Ayşe'den sonra üçüncü dünür, hicretin üçüncü yılında Hazreti Ömer'in kızı Hafsa validemize gitti. Peygamberimiz üçüncü hanım olarak Hafsa validemizi nikahladı. Bu validemiz hicretin 45. yılında 60 yaşında vefat etmiştir.

Peygamberimiz aynı sene, yani hicretin üçüncü yılında Huzeyme kızı Zeynep ile evlenmiştir. 3 ya da 8 ay yaşamıştır. Hatice validemizden sonra ikinci vefat eden hanımıdır. 30 yaşında ahirete göçmüştür.

Peygamberimizin altıncı hanımı Ümmü Seleme idi. Bunu üç defa istedi. Üçüncüde evet dedi. Evlendiğinde bu validemizin dört çocuğu vardı. Çocukları Peygamberimizi rahatsız eder diye kabul etmiyordu. Allah (c.c.)'ın emri olduğu anlatılınca, kabul etti. Bu validemiz Peygamberimizin hanımlarından en çok yaşayanıdır. Hicretin 61. yılında 84 yaşında vefat etti.

Peygamberimizin 7. hanımı Ümmü Habibe'dir. Emevi soyunun eşrafından Ebu Süfyan'ın kızıdır. Bu validemizin bir kızı vardı. Bu akid hicretin yedici yılında olmuştur. Hicretin 44. yılında 73 yaşında vefat etmiştir.

Peygamberimizin 8. hanımı Çahş kızı Zeyneb'dir. Efendimiz'in halasının kızıdır. Ayet geldi, Allah (c.c.)'ın emri ile nikahlandı. (Ahzab suresi, 37-40. ayet) Nikahlanma Kur'an'da ayetle sabit olunca, mehir (nikah bedeli) vermek olmadı. Hicretin 20. yılında 53 yaşında vefat etmiştir. (İki eli ile çalıştığını yiyen ve yediren cömertliği vardı)

Peygamberimizin 9. hanımı Haris kızı Cüveyriye validemizidir. Beni Mustalik oğullarından Haris'in kızıdır. Savaşta esir alınmıştı. 20 yaşında idi. Peygamberimiz dokuz okiye altın karşılığı bedel ödeyerek azad etti ve de zevce edindi. Hicretin beşinci yılında idi. Bu validemiz hicretin 56. yılında vefat etmiştir.

Peygamberimizin 10. hanımı Huyey kızı Safiye validemizdir. Hayber Emiri Huyey'in kızıdır. Annesi Semvan kızı Berre'dir. Yahudilerin beni nadir kolundandır. Hayber fethinde esir düştü. Hanedana mensup olduğu için eshap tarafından istenerek ezvacı mutahharattan (temiz zevcelerden) olması Peygamberimize teklif edildi. Peygamberimiz de azad ederek kendisine eş yaptı. Hicretin 7. senesi idi. Bu nikah akti seferde oldu. Yani savaş sırasında.

Annesi Yahudi olduğundan akrabalarına arada bir sılai rahim (gidip görme) yapardı. Bu da kumaları arasında dedikoduya sebep olurdu. Bir gün Peygamberimiz onun evine geldiğinde Safiye validemizi ağlarken buldu. Sebebini öğrenince ona, "sana Yahudi diyenlere Harun dedem, Musa amcam, Muhammed de kocam deseydin ya" demek suretiyle onu teskin etti. Bu validemiz hicretin 50. yılında 60 yaşında vefat etmiştir.

Peygamberimizin 11. hanımı Haris kızı Meymune validemizdir. İsmi Berre iken Peygamberimiz değiştirdi ve Meymune yaptı. Künyesi Ümmülfazl (Fazlın annesidir) dır. Peygamberimizin en son nikahladığı hanımıdır. Bu nikah Mekke'de, Umre'de olmuştur. (Yani Umre ziyareti esnasında). Mekke'den 10 km. Medine tarafında. Şerif isimli yerde. Bu validemiz hicretin 56. yılında vefat etmiştir.

Peygamberimizin ikinci oğlu İbrahim nikahlı hanımlarından değil, Mariye isimli cariyesinden (kadın köle) olmuştur. İbrahim 18 aylıkken (1,5 yaşında) vefat etmiştir. İslam'da cariyeler için mehir vermek olmaz. Zira bedel (para) ödeyip değeri verildiğinden, ayrıca nikah muamelesi gerekmiyor. Nikah muamelesi (bedeli) ödenen parada mevcuttur. Soru: peki azad etse de nikah yapsa olmaz mıydı, Cüveyriye ve Safiye validelerimiz gibi, diye bir soru her aklı başında olan edep sahiplerinin aklından geçer. Cevaben deriz ki: o iki validemiz hür iken harpte esir düşmüşlerdir. Onları Peygamberimizin ordusu esir etmiştir. Satış yemiş esirler değillerdi. Fakat Mariye Pazar görmüş, satış yemiş cariye idi. Onu azad etmek izni Hakk Teala'dan gelecekti. (soru içinde soru) İslam ordusunun savaşta aldığı esirlerden olmaz mıydı? Elbette olurdu. Belki böyle idi. Öyle ya da böyle, kadın köle. Mariye azad edilmeden gerdeğe girme muamelesi oldu. Bunun böyle olması Hakk'ın emri doğrultusunda cereyan etmiştir. Bu meselede Peygamberimiz Hakk'a bağlıdır.

Peygamberde gördüklerimizi ve duyduklarımızı peygambere değil, Hakk'a sormamız gerekir. Yani dememiz gerekir ki, acaba birden çok hanım ne anlama gelir, kölelik ilmi ve ahlaki açıdan hangi sebeplere dayanır? Bu konularda Hakk'ın hikmeti nedir? Bizi ne gibi tembihle uyandırıyor? Peygamberde bu görülenlere itiraz yerine, öğrenme duygusu taşımamız gerektiği aşikardır.

Şeriatı Ahmediye derinliklerinde yer alan bu hikmetlere Peygamberimizin risaletle getirdiği ve yaşadığı bu gerçekleri, şehvetle yürütülen hayvani arzulardan zanneden hayvani natık sıfatı taşıyan çevreler, evlatlığının karısını aldı, 23 tane kadın aldı, İbrahim çingene kızı cariyedendi gibi akıl almaz uydurmacalarla iftira etmişlerdir. Mümin olan, velayet ilmi içinden gelen bilgi ile bizim açıklamalarımızı dinlesin. Dünya milletleri medeni anlayış diye isimlendirdikleri yenilikler içinde yıl yıl, basamak basamak kadını ön plana atarak, İslam'ın kadına verdiği gerçek değeri uzaklaştırmak ve ilahi sevgi yerine, şehvet sevgisini ön plana almak peşindedirler. Bu sebeple, kadının şehvet sevgisiyle bakılan yerleri teşhir ediliyor. Televizyon cihazı onların teşhir salonudur.

İlmi hiç varlık gösteremeyen şeriatçı çevreler, silahsız asker gibi bağırıp dururlar. İlmin, bilginin girdiği yerde saygı vardır, değer vardır. Yeter ki o bilgi bir işe yarasın.

Velayet ilmi ile ahiret tarafından bakış

Peygamberimiz hadisi şerifte şöyle der: "Bütün peygamberler kardeştirler. Bir babanın birden çok hanımlarından olan çocukları gibidirler. Dinleri birdir". İşte dinleri birdir sözü tek din, tek şeriat demektir. Burada şeriatı Ahmediye kast ediliyor. "İnneddine indellahilislam" ayeti de bu dini beyan ediyor. Acaba birden çok zevceler ne manaya gelir. Evliyaya göre bunlarında irfan anlayışı içinde manası şöyle: "Allah (c.c.) has isimdir. Yani ana isimdir. Dal isimlerle mahlukata uzantı yapar. Bu dal isimlerin başında Allah (c.c.)'a en yakın yerde peygamber bulunur. Her dal isim başında peygamber olunca, ortada müennesiyet manası çıkıyor. Yani biri, bin yapan ve doğurandır. Müennes dişilik demektir. Çokluğu meydana getiren, Adem neslini çoğaltan kadınlardır. Her nerede çokluğa giden dal varsa, orası kadın anlamı taşır." Burada ister istemez bir soru doğuyor. Allah (c.c.)'ı baba yerine mi koydun, diye herkes soru sorar. Cevaben deriz ki: hadisi şerifte Peygamberimiz: "Şüphesiz Allah (c.c.) Adem'i kendi sureti üzere yaratmıştır" der. Burada ilk nebi Ahmed, hem teklik, hem de baba yerinde oluyor. Allah (c.c.)'ın birlik yetkileri ile donatılmış oluyor. Evliyadan Erzurumlu İbrahimhakkı (k.s.) bu baş nebiye "babayı alem" der. Burada Allah (c.c.) bir, din bir, şeriat de birdir. Bu merkeze Hakk deriz.

İşte bu merkezden tüm peygamberlere Hakk gözüyle baktığımızda, Peygamberimize Hakk Teala'nın neden birden çok hanım almayı emrettiği kolayca anlaşılır.

Hakk Teala Allah (c.c.)'tan kendisine verilen müsemma yetkileri ile Adem'den İsa'ya gönderdiği dal isimlere bağlı peygamberlerin 27'sini temsilen risalet itibarı ile Muhammed Mustafa (s.a.v.)'yı gönderdi. (Fususulhikem) isimli kitapta bunu mubeşşirede Şeyhi Ekber Muhiddini Arabi (k.s.)'ye açıklamıştır. Evvelki yazılarımızda bunları tanıttık. Birden çok hanımların hikmetleri şöyle.

Hakk'ın emri ile dul olarak aldığı 10 hanımları, geçmiş peygamberleri temsil anlamı taşır. Kızlık, yani bakirelik, yeni bir başlangıç demektir. Resulü Ekrem Efendimiz Ayşe validemizi kız olarak alması, şeriatı Muhammediye'yi temsil anlamı taşır. Dal olarak almasını Hakk'ın emrettiği zevceleri, şeriatı Ahmediye'yi temsil ederler. Yani Peygamberimizin; "Ben (amme olarak) nebi idim, Adem su ile çamur arasında iken" hadisi şerifi bu manaya işarettir. Bu konuya Hatice validemizle Meryem ana sırları ile açıklık getirelim.

Bursalı İsmailhakkı (k.s.) Kitabünnecat isimli eserinin 120. sayfasında, yalnız evliyanın bilebileceği bu konuyu aydınlatan sırrı şöyle açıklıyor. "Kütübü siyerde (evliyanın kendilerinin bilebildiği kitaplarda) mezkürdür ki, Haticei Kübra (r.a.) kantarai dünyadan (dünya köprüsünden) geçip gider olduğu demde (az bir zaman kala) müjde risan (kurtulma müjdesi) rütbei manevi (ilk nebi Ahmed makamından) cenabı nebevi (Peygamberimiz (s.a.v.)) buyurdular ki; ya Hatice! zerrene, yani bisatı şerefte nediim (ilahi aşk içinde yüksek yatakta) ortağına (yani kumana) benden selam söyle" dedi. Hatice validemiz buyurdular ki; "Kimdir benim ortağım ya Resulellah!" diye sorunca fahri alem (Peygamberimiz) cevap verdi ki; "İsa'nın validesi Meryem'dir" dedi. "Hatice validemiz baş üstüne deyip çeşmi ğazalanisin (konuşan gözleri ile) süzerek tebliği selam (selamı yerine ulaştırmak üzere), darüsselama (ahiret tarafına) puyan ve azm kirdi rah ayan oldu. (yani gayretle koşarak açık yolu tuttu). Bu sırrı nihanı (gizli sırrı) içindir ki, Velayeti Mutlaka İsa (a.s.) ile hatmolunur, (tamamlanır). Zira ferzend kiram Hatemülenbiyadır."

Görülüyor ki Hatice validemizin Peygamberimizden 15 yaş büyük olması, ilk nebi Ahmed'in hikmetleri ve sırları ile bağlantılıdır. Hatice validemiz Peygamberimizin kumasız tek eşi idi. Bu dünya tarafında böyle idi. Fakat geçmişe uzanan peygamberler zinciri açısından Peygamberimizin ismen temsil ettiği 27 peygamberin içinde İsa da vardır. İşte Meryem oğlu Mesih (anasır bedenle Meryem, nur vücut sahibi İsa açısından İsa'dan uzantı olan Mesih) çift hüviyetlidir. Ölmek nedir bilmeyen nur vücuda sahip olan İsa (a.s.)'nın ikinci kez dünyaya gelişi, Velayeti Mutlaka ile olur. Onun bu gelişi İsa-Mesih ikilisinin ilk nebi paralelinde dünyaya gelişidir ki, İslam Dininin ikinci ayağı olan velayeti tamamlamış olur. Peygamberimiz Muhammed Mustafa (s.a.v.) Mirac ile birleştirdiği anasır ve nur beden ikilisinin yanında -ki Ahmedi şeriat kapsamına risaleten girmektir. İsa da 40 yıl sürecek ikinci geliş süresinde velayeti tamamlar. Şeriatı Ahmediye tek din olarak ilan edilerek, İslam Dini iki kanattan dünyaya tanıtılmış olur.

İlk nebi Ahmed'e doğrudan bağlı olan bu iki peygamber, tüm ademoğluna uzantı oluştururlar. (bunlara ait geniş bilgi özel kayıtlarda yazılmıştır.)

Hatice validemiz kumasız ve tekti. Peygamberimiz çocuklarını bu zevcesinden aldı. Risalet hikmetleri içinde hangi gerçekleri yansıtıyordu. Hatice validemiz ilk nebi Ahmed ile Adem peygamber arasında uzanan ve binlerce Adem gibi neslin geldiği zaman içindeki sırlar denizinde bulunan hikmeti temsil eder. Meryem de Hatice gibidir. Kur'an'da "Kemeseli Adem" deniyor. İsa peygamber için İslam evliyası şöyle der. "Adem'e ruhumdan üfledim" ayetinde belirttiği üzere, Hakk Teala'nın bu üfleme sırasında İsa yoktu. Sırlar ve hikmetler yüklü bir yaratılışa sahip İsa, Meryem'in oğlu olarak anasıra uzanan tarafı itibarı ile ilk nebi Ahmed'in hikmeti içinde bulunur. Yani Adem'den önceki zaman içinde.

Peygamberimize Hakk'ın nikahlattığı diğer dul hanımlardan 9'u Adem ile İsa-Mesih arasında gelen peygamberleri temsilen nikahında mevcuttu. İsa-Mesih ile Muhammed Mustafa (s.a.v.) arasında sadece Ayşe validemiz vardı. Bakire olarak aldığı tek hanımı. Ebubekir'in kızı idi. Muhammed (s.a.v.) ümmetine evlenmede sünnet olan bu validemizdir. Denebilir ki Peygamberimiz iki hanım almıştır. Biri Hatice validemizdir, öteki Ayşe validemizdir. Hatice vefat edince Ayşe validemizi aldı. Ayşe validemizin bizim için örnek oluşturduğunu ve diğer zevcelerinin geçmiş peygamberleri temsilen verildiği aşağıda yer alacak hadisi şeriflerden anlaşılıyor.

Ayşe Validemizin diğer kumalarına karşı üstün tarafları

Önce hadisi şerifleri sıralayalım. Buhari'de bulunan hadisi şerifleri aynen kaydediyorum.

1- (Sayfa 876, sıra 1204) Ayşe validemiz naklediyor,

Peygambere dedim ki: "Ya Resulellah! Siz mesela bir vadiye inmiş olsanız, vadinin bir yerinde yaprağından yenmiş ağaçlar, diğer yerlerinde yaprağından yenmemiş ağaçlar olsa, kendi devenizi hangisinden otlatırdınız." Peygamberimiz (s.a.v.) "Yaprakları yenmemiş olanından" dedi. Ayşe validemiz bu soru ile kendisinden başka bakire kızla evlenmediğini peygamberden sormak suretiyle öğrenmek istemesi içindi.

2- (Sayfa 429, sıra 708) Ayşe validemiz naklediyor,

Bir zaman Resulullah (s.a.v.)'ın hanımları iki grup idiler. Birinciler, Ayşe, Hafsa, Safiye, Sevde. İkinciler; Ümmü Seleme, Zeynep, Meymune, Ümmü Habibe, Cüveyriye idi. Peygambere hediyeler Ayşe validemizin nöbetinde gelirdi. Öteki ortakları buna üzülüyordu. Ümmü Seleme, validemizi peygambere gönderip üzüldüklerini anlatmasını söylediler. O bunu üç defa peygambere söyledi. Peygamber (s.a.v.): "Ayşe'den dolayı bana sıkıntı vermeyiniz. Ondan başka hiçbir hanımımın yatağında bana vahiy gelmedi" buyurunca, bir de Fatma kanalıyla başvurdular. Peygamber Efendimiz Fatma'ya "Kızım benim sevdiğimi sen sevmez misin?" deyince 'evet' deyip döndü. Bir de Zeynep validemizi (Peygamberimizin halasının kızı) araya koydular. O Ayşe validemizin odasına gelip Peygamber (s.a.v.)'e söyledi. Ayşe ile haseb-neseb (soyluluk, bağlılık ve sevgi) münakaşasına girdi. Peygamberimiz gülümseyerek dinliyordu. Ayşe Zeynep'i susturunca, Peygamberimiz Zeynep'e "O Ebubekir'in kızıdır" buyurdu.

3- (Sayfa 591, sıra 917) Ebu Musa (r.a.) naklediyor,

"Erkeklerden kamil çoktur. Nisa (kadın) dan yoktur. Sadece firavunun karısı asiye ile İmran kızı Meryem vardır. Şüphesiz fazilette (söz ve işi Hakk'ın elinde olan) Ayşe en üstünüdür. (Onun üstünlüğü) tiridin diğer yemeklere olan üstünlüğü gibidir" buyurmuştur.

4- (Sayfa 671, sıra 1024) Enes (r.a.) naklediyor,

Uhud savaşında o gün Ayşe validemiz ile Enes (r.a.)'in annesi Ümmü Süleym eteklerini çekmişler, hal halları (ayak bilezikleri) meydanda atlaya atlaya, kırbaları (meşin su kabı) ile İslam askerlerine su dağıtıyorlardı. Bu hadisi şeriften çıkan mana şu: kadınlar savaşa gider, geri hizmetlerde görev yaparlar. Ayrıca kadının tarlada, bağda, bahçede çalışması meşru olduğuna dair olan anlayışın tanıtılmasıdır.

5- (Sayfa 673, sıra 1027) Ayşe validemiz naklediyor,

Peygamberimizin öteki eşleri (kumaları) arasında Hatice'yi kıskandığım kadar hiç birini kıskanmazdım. Gerçekten ben Hatice'yi görmedim. Fakat Peygamber onu çok anardı. Ben de arada bir "Ya Resulellah, dünyada Hatice'den başka kadın yokmuş gibi davranıyorsunuz" derdim. O da bana "Hatice öyle yapardı, böyle yapardı. Ondan benim çocuklarım var" buyurdu.

6- (Sayfa 541, sıra 852) Ayşe validemiz naklediyor,

Peygamber (s.a.v.): "Ya Ayşe! işte Cibril (Cebrail) yanımda, sana selam eder" deyince, benden de ona selam ve Allah'ın bereketi olsun, benim görmediğim şeyleri görüyorsun dedim. (Melekler suret takınmadan, nur vücutları içinde görmek izni ademoğlundan yalnız peygamberlere verilmiştir.)

7- (Sayfa 648, sıra 988) Amr İbnülas naklediyor,

Peygamberimiz beni Zatüsselasil gazvesine (savaşına) çıkan askere kumandan yapmıştı. Dönüşümüzde huzuruna gelip, "Ya Resulellah! İnsanlar içinde en çok kimi seversin?" dedim. Peygamberimiz : "Ayşe'yi" dedi. Erkeklerden kimi seversin dedim, "Ayşe'nin babasını, sonra da Ömer (r.a.)'i" saydı.

8- (Sayfa 442, 443, 444, 445, sıra 722) Ayşe Validemiz naklediyor,

Peygamberimiz (s.a.v.) sefere (savaşa) çıkmadan önce hanımları arasında kura çeker, kime çıkarsa onu beraber götürürdü. Beni Mustalik harbine giderken kura bana çıkmıştı. Beraber yola çıktık.

Kadınların örtünmesine ait ayet yeni gelmişti. Hevdeçli mahmel (kapalı sandık)içinde deveye binip oturmuştum. Orası fetholundu. Dönüşte Medine'ye geleceğimiz gece yolda konakladık. Sonra askerin kalkacağı ilan edildi. Ayşe'nin içinde bulunmadığı hevdeç deveye bindirildi ve yola devam edildi. Hayli zaman geçtikten sonra hevdeçin içinde Ayşe'nin olmadığı anlaşıldı. Bir kısmı geriye dönüp Ayşe'yi arayıp buldular. Büyük abdest bozmak için uzaklaştığını söyledi.

Bundan sonra iftira olayı başladı. İddia şöyleydi. Ayşe'nin haber vermeden konvoydan ayrılması, gizlice zina yapmak içinmiş, gibi söylentiler eshap arasında yayıldı. Mastah isimli kişi iftiranın başını çekiyordu. Bu olay bütünü ile Peygamberimize anlatıldı. Sonra Peygamberimiz mescide gidip minbere çıkıp; "İftiraya cüret eden Übey oğlu aleyhinde konuşmamı mazur görün. Ehlim hakkında iftirada bulunup bana cefa edeni cezalandırmak için bana kim yardım eder" dedi.

Mescidde Peygamberimizi tutanlarla karşıtı olanlar arasında tartışma çıkınca, Peygamberimiz minberden inip aralarını buldu ve havayı yatıştırdı.

Ayşe diyor ki: "Babamın evinde kalıyordum. Annem ve babam odama geldiler. O sırada Peygamberim (s.a.v.) odama girip oturdu. Olaydan o güne kadar geçen bir ay içinde hiç gelmemiş, vahiy beklemişti."

O, hamdü sena ve şahadetle söze başladı. "Ayşe, hakkındaki dedikoduyu duydum. Sen bundan uzak isen Allah (c.c.) bildirir. Değilsen ve bir günaha bulaşmışsan tövbe et, Allah (c.c.) affeder. O, itirafla tövbe edenleri bağışlar" buyurdu.

Allah'ımın peygambere rüya göstererek beni temize çıkaracağını umuyordum. Fakat Kur'an ayeti geleceğini sanmazdım. İşte bu sırada kimse dışarı çıkmadan Peygamberin yüzünde (her vahiy geldiğinde olduğu gibi) vahiy belirtileri göründü. Kış gününde yüzünden terler akmaya başladı. Vahiy gelmişti. Sevgi ve müjde gülümsemesi ile tebessüm ederek "Ayşe, Allah (c.c.)'a hamd ve şükret. İftiradan seni arıttı, beraat ettirdi" buyurdu.

Nur suresi (11. ayet) meali: "O uydurma haberi getirenler, içinizden mahdut bir zümredir. Onu sizin için şer sanmayın. Aksine o sizin için bir hayırdır. Onlardan herkese kazandığı günah nispetinde ceza vardır."

Ayşe validemize yapılan bu iftiradan alınan dersler vardır. Bunları sıralayalım. Birincisi şeriatı Muhammediye'yi temsilen Ayşe validemiz kıyamete kadar biz Müslümanlara evlenmede tek hanımla yetinin, demek olur. Bu fiilen bir tembihtir.

Zina suçlamasında Peygamberimiz Ayşe validemize; "Bir günaha bulaşmışsan tövbe et, Allah (c.c.) affeder. O itirafla tövbe edenleri bağışlar" dedi. Demedi ki sen taşlanacaksın. Tövbe etmesini tembih etmiştir. Biz ölçüyü Peygamberimizden alırız. Bunun dışında kalan hüküm ve iddialar peygamberin ve risaletin dışında kalırlar.

Ululemirden, yani İslam evliyasından böyle bir hüküm duyulmuş değildir. Vahşi bir anlayış içinde yürütülen bu taşlama olayının İslam dini ile uzaktan yakından bir bağlantısı yoktur. Ancak Kur'an'daki taşlama hükmünün sözle bağlantılı olduğu iyi bilinmektedir. Sözlü utandırma, konuşmama, kötüleme, arkadaşlık yapmama, kadınsa mahalleden uzaklaştırma gibi toplumdan tecrit etme anlamı taşır.

Bu bir ay süren iftira, sonunda ayet inmesine vesile oldu. Peygamberimizin hiçbir hanımı için söz konusu değildir. Ayşe validemizdeki bu istisnai meziyeti biz ümmeti için evlenmede tek hanımı aşmayın ve de kız alın, tembihi yüklüdür.

Peygamberimizin Zeyd isminde evlatlığı vardı. Bu erkek köle Hatice validemizin idi. Peygamberimiz hediye etmesini istedi, o da hediye etti. Peygamberimiz azad ederek hür yaptı. Sonra da evlatlık edindi.

Ayşe validemiz de bir evlatlığı olsun istedi. Arzusunu Peygambere açtı. O da ona ablası Esma'nın oğlunu evlatlık almasını söyledi. Bu Abdullah idi. Onu evlatlık edindi. Böylece Ayşe validemiz Ümmü Abdullah (Abdullah'ın annesi) lakabı ile künyelendi.

Ayşe validemiz yalnız Buhari'de mevcut 1527 değişik hadisi şeriften 130 tanesinin ravisidir (rivayet eden). Diğer hanımlardan Ümmü Seleme 9, Hafsa 2, Meymune 2, Ümmü Habibe 2, Sevde 1, Safiye 1, Zeynep 1 hadisi şerif rivayet etmişlerdir.

9- (Sayfa 782, sıra 1113) Ayşe validemiz naklediyor,

Cenabı Hakk'ın bana verdiği en büyük nimetlerden biri, Peygamber (s.a.v.)'in benim evimde, benim nöbetimde, mübarek başı göğüs ve gerdanımda iken vefat etmesidir.

Başka bir büyük nimette, tükürüğümün tükürüğüne karışmış olmasıdır. Şöyle ki: "Peygamberimiz son nefesinde iken kardeşim Abdurrahman, elinde bir misvakla içeri girdi. Peygamberimizin misvaka baktığını görerek, misvak ister misiniz? dedim. Başı ile işaret ederek, istediğini belirtti. Misvakı alıp verdim. Dişlerine sert geldiğini anlayarak yumuşatayım mı? diye sordum. Başı ile yumuşatmamı işaret etti. Misvakı dişimle çiğnedim. Tükürüğümle yumuşattıktan sonra tekrar verdim. O, misvakı dişlerine güzelce sürdü. Tükürüğüm tükürüğüne değdi."

Önünde deriden yapılmış su kabı vardı. Mübarek ellerini bu kaptaki suya sokuyor, yüzüne sürüyor ve; "La ilahe İllallah, şüphesiz her ölüm için idrak ve şuur eksikliği vardır. Büyük arkadaş yanında olayım" sözünü tekrarlayarak ruhunu teslim etti. Sonra da eli düştü. Hastalığı sürece ilaç istemedi.

Peygamberimiz hiçbir hanımı ile dudak öpüşmesi yapmadığı bu tükürük ve misvak olayından anlaşılmaktadır. Bu konuda peygamberden böyle bir olay olmuş gibi konuşanların iftira yaptıkları anlaşılmaktadır.

Peygamberden maada her ademoğlunun nikahta birbirlerini dudaktan öpmelerine herhangi bir şekilde bir yasak yoktur. Ancak, peygamberlerde şehevi arzu, şehevi sevgi olmadığından bunları istisna tutmak Allah'a ve Resulüne saygının gereğidir.

Peygamberimizin Son Oğlu İbrahim'in Dünyaya Gelişi

Peygamberimizin son oğlu İbrahim, Mariye isimli cariyeden dünyaya gelmişti. Onun da 18 ay yaşadığı haber veriliyor. Peygamberimizin ilk oğlu Kasım idi. Son oğlu da İbrahim'dir. İkisinin arasında bir fark vardır. O da İbrahim'in cariyeden dünyaya gelmesidir. Acaba burada Hakk'ın hikmeti ne idi? Neden son oğlu cariyeden dünyaya geliyordu?

Bu meselede en düşündürücü husus şüphesiz kölelik, cariyelik nedir? Nasıl doğdu? Niçin Ademoğlu içinde böyle bir sınıfın doğmasına Allah (c.c.) izin verdi? Bilindiği üzere Hakk Teala izin vermeden değil insanlar arasındaki önemli olaylar, bir ağaç dalının hareketi dahi ilahi izne bağlıdır. Ne var ki kimi tabiat kanunlarına bağlı olur, kimi olmaz. Eğer mahlukata ait taraftan ise Ayani sabiteye bağlıdır. Değilse Hakk'a aittir. Mucize-i İlahiye Hakk'a ait taraftan vuku bulduğu gibi.

Şimdi kadının erkekler karşısında nasıl bir kimlik taşıdığını görelim. Kadın, Havva anamızı temsil eder. Adem dedemizden yaratılan Havva anamız, nikah birleşimi ile tekrar Adem'e dönmüştür. Bu dönüş bir bedel ödemeyi gerekli kıldı. İşte temelde bu yatıyor. Kadın erkeğin soyadı içinde yer almakla, Adem'den gelen ilahi akışın tanıtımını yapmış oluyor. Ayrıca kadın mihri müeccel bedeli ile ilahi bir emtia hüviyeti taşır. Yani kadın, dünya içi değerlerle erkeğe bağlanır. Bu değerler altın olur, gümüş olur, giyim eşyası olur.

Erkek bu değerleri elde etmek için çalışır, yorulur, didinir, sanat icra eder. Kısacası irade-i cüziyesini seferber ederek kazanç sahibi olur. Bu bir eziyettir. Eziyet ise zati bedeldir.

Bu bedelle oluşan manevi vasıta, ilahi satın alma gücü oluşturur. Bu güç nikahın çekirdeğini oluşturur. Evlenmede erkek tarafı kızı istemeye gider. Kız tarafı gitmez. Kız tarafı ya da kız ne istediğini beyan eder. Pazarlık yapılır, anlaşmaya varılınca da erkek tarafı kızı alır. Böylece kız satın alınmış olur. Bu tek çıkışlı alışveriştir. Alışıldığı için tabii kabul edilir.

Köle pazarlarında insanların satılmasına gelince; bu ya kadındır, genelde ev işlerinde kullanılır. Ya da erkektir, çalıştırılır. Bunların hürriyetleri yoktur. Yani irade-i cüziyeleri işlemez haldedir. İnsan oldukları halde insan olmaktan çıkmış bir alet, bir malzeme durumuna dönüşmüştür. Hakk katında bu muameleye bakıldığında, Adem'in torunlarının eşyaya dönüştüğünü görürüz. Burada en önemli mesele, insan emeğine verilen önemdir.

Muharebe sonucu alınan esirler de böyledir. Galip taraf, mağlup tarafın esirlerini köle muamelesine tabi tutar. Bütün bunları incelediğimizde, yenen, galip gelen tarafla paralı taraf hakimiyet kuran güç olur. Sonuç, çalışan kazanır.

Bu toplum anlayışı kanununa peygamberler uymak zorundadır. Esir kadınlar hiçbir zaman hür olmadıkça nikahlanamazlar. Hür olmaları için azad (parası, değeri verilerek serbest olması) olması gerekir. Bu gibi cariyelerle cinsi ilişki kurmak Hakk Teala katında serbesttir. Ancak cariye çocuğa kalırsa hür olur. Kölelik kalkar. Nikahlama mecburiyeti yoktur.

İşte Peygamberimizin Mariye isimli cariyesinden İbrahim dünyaya geldi. Çocuğun dünyaya gelmesi Allah (c.c.)'a ait bir meseledir. Bunu peygambere mal etmek dinden haberi olmayanların konuştuğu küfür yüklü sözlerdir. İnsanı dinsiz yapan en tehlikeli davranış, peygamberde görülen her türlü hareketi, peygamberin kendisine ait olduğuna karar vermektir. Oysa peygamber yok, Hakk vardır. Ululemir olan İslam evliyası bu hususu açıklarken şöyle der: "Allah (c.c.)'ı bilmekten zordur, peygamberi bilmek". Kur''an'ı Kerim'de der ki: "Muhammed yok, illa resul vardır." İnsan, insanla tanıtılır.

Asrımız insanlarının bunları ters görmesi, kadınlara Allah (c.c.)'ın rızası dışında tanınan hakların aşırı dereceye varması sonucu ortaya çıkan tablodan kaynaklanır. Dinsiz ilim dünyası, devamlı din düşmanlığı yaparak, halkı dinden ve peygamberden koparmaya çalışmaktadır. Bunlar firavun oyunlarıdır. Gündeme gelen şu şeytan işine bakın ki, dinin içine burnunu sokan bir takım kitapsızlar iddia ediyorlar ki, kadın cenaze namazı kılarmış. Bu batıl anlayış kıyamet alametlerindendir. Bunlara itibar edilmesin.

Peygamberimizin bütün evladı Mekke doğumlu olup, hepsi de risaletten önce dünyaya gelmişlerdir. İbrahim 18 aylıkken vefat ettiğinde, ilk ayet ve ilk sure inmişti. Yani risalet gelmişti. İbrahim'in vefatı ardından Kevser suresi inmişti. Bu surenin nüzül (iniş) sırası 15'tir. (Levhi Mahfuz sırası 108'dir). Bu da bize İbrahim'in risaletin ilk yılında vefat ettiği haberini vermektedir. Peygamberimizin risaletten sonra besin gıdası olmamıştır. Yani dünya nimetlerinden gıda almış değildir. Zira o 23 sene ne yedi, ne içti, ne de uyudu. Risalet başlamasından vefatına kadar geçen süre içinde, rabbi tarafından beslendi. Nasıl ki çocuk doğunca bir süre anne sütü ile beslenirse, risalette de buna benzer Rabbmizin gizli gıda vermesi var ki, beşeri akılla bu sır çözülemez. Çok düşünen kafa nasıl bedeni eritir ve kilo kaybına sebep olursa, bunun aksine Rabbin beslemesi olur. Ahirette hangi gıda ile ebedi hayatı devam ettirecek isek, bu da böyle bir gıdadır.

Buhari hadisi şeriflerinde bir çok yerde eshabına bir günü aşan oruç tuttuklarını gördüğünde: "Siz bana bakmayın, yemeğinizi yiyin. Beni Rabbim doyurur" demek suretiyle Peygamberimiz bu konuya açıklık getirdi.

Nikahla ilgili konuları haber açısından kayıt altına aldık. Bu nisa tanıtımı için olmuştur. Hadisi şerifte: "Sizin dünyanızdan bana üç şey verildi" gerçeğinde nisadan sonra tayyib kelimesi var. Arifler anlayışına göre tayyib; 'kevni koku'dur. Yani ahirete ait vücuttan gelen gayet hoş bir kokudur. Gül çiçeğinden çıkan kokunun 70 misli hoş olan koku.

Bu koku, kalbidir. Yani kalpten gelen bir koklama ile idraki mümkündür. Peygamberler ve evliyadan başka hiç kimse bu kokuyu alamaz. Kalp gözüyle Hakk'ı görmeyenlerin bunu yaşaması imkansızdır. Şu da bir gerçektir ki, kalp gözü açık olan basiret sahipleri, Hakk'a yakınlıkları nispetinde bu kokuyu paylaşırlar. Peygamberimiz bu açıdan en ilerde olduğu için, en çok koku alandır.

Üçüncüsü: "Gözümün nuru namaz içindedir" sözüdür. Bu hayli karanlık taşıyan engin meseledir. Evliyadan hepsi bu konuya geniş yer verirler. İki türlü namaz kılan vardır. Birisi velayetle risaleti birlikte yürütenler. Bunlar peygamberler ve evliyadır. Bunlar kalp gözü ile Hakk'ı görerek namaz kılarlar. Bunlara Musalli denir. Diğeri, risaletle namaz kılanlardır. Bunlar aklı beşerle namaz kılarlar. İtikat ehlidirler. Namazı erkan itibarı ile taklit yönlü kılarlar. Ancak namaz iki ana unsurdan oluşur. Şart ve erkan. 12 emir taşıyan namazın biri dıştan, öteki içtendir. Dışında olanlara şart denir. İçindekilere erkan denir. Gerek içi, gerekse dışı 6'şar farzla kaimdir. Şart olup namazın dışında kalanlar şöyle; 1- Hadesten taharet (temizlik), 2- Necasetten taharet, 3- Setrü avret (kapanması gereken yerleri kapmak), 4- İstikbali kıble, 5- Vakti bilmek, vakit içinde namaz kılmak, 6- Niyet etmek. Bu 6 şart beşeri akılla eksiksiz yerine getirilir. Yeter ki dikkat edilsin. Bu namaz için Hakk'tan gelen emrin yarısını eda etmek demektir.

Erkana sıra gelince; bu basiretsiz olmaz. Zira basiret sahibi nefsini tezkiye etmiştir. Buna Kur'an dilinde zekat denir. Yani nefsini hayvaniyattan temizlemek demektir. Kalp gözü açık olanlar nefsini tezkiye eden kişilerdir. Kur'an'ı Kerim'de salat ve zekatın yan yana zikredilmesi nefis temizliğine işarettir. Malının kırkta birini fakire vermekle, helal yolla kazanılan parayı temizlemek olur. Bu zekattan bir uzantıdır. Yoksa doğrudan namaza bağlı zekat olmaz.

Erkanın altısı şöyle sıralanır. 1- İftitah tekbiri, 2- Kıyam, 3- Kıraat, 4- Rüku, 5- Sucud, 6- Kaide-i ahire (selam oturumu). Bu namaz içi farzlar, nefsi tezkiye etmeden eda edilemez. Nefsin tezkiyesi 40 basamak ise, kimisi bunu 4 basamakta eder. Kimisi 5. basmaktan, kimisi 10. basmaktan eda eder. 40. basamak demek, kalp gözü açık demektir. İşte bu arif kişi demektir. Yani mutmainne makamına yükselmiştir. Buradan Hakk görünür.

Şeyhi ekber Muhiddini Arabi (k.s.) Peygamberimizin verdiği kitap olan Fususulhikem'de namaz meselesine geniş yer vermiştir. Şöyle ki, namazda kıyam diye bilinen ayakta duruşumuz, insanı temsil eder. Yani şu fani bedenimiz. İnsan yerin çekim kuvvetine göre dik durur. Kıraatın kıyamda okunması, Kur'an'ın insan için indiğinin açık ifadesidir. Rükua gelince bu hayvanidir. Hayvanların genelde yerin çekim kuvvetine göre duruşları paraleldir. Yani insan yer üzerinde yüzükoyun yatarken durumu ne ise, hayvanlar bu şekilde bir yaratılışa sahiptir. İşte namaz içinde rüku bunu temsil eder.

Secdeye gelince; bu da nebadatı, yani bitkileri temsil eder. Kitap buna inikas kelimesi ile açıklık getirir. Kısacası demek ister ki, bir ağaç düşünün. Yer altında kalan kökleri ile yer üstünde bulunan gövdesi, toprak tabanında oluşturduğu görünüm secde ile eşdeğer durum arz eder. Secde, Hakk karşısında yokluk küçülmesi gösterirken, ağacın çekirdeği de toprakla örtülünce secde yapmış olur. Yani toprağın varlığı içinde yokluk göstermiştir. Toprak bu yokluğu ağaç haline getirerek apayrı bir varlık göstermiştir. Kur'an'da: "Secde et, yaklaş" ayeti Hakk'la ortak yürütülen namazın, fani olan insanın, baki olan Hakk'la beraber yürütülmesi demektir.

Bu kitapta Musallinin ne demek olduğunu şöyle izah eder. Musalli at yarışlarında ikinciliğe kalan binici demektir. Yani atı ile ikinci olan binici demek olur. Namaz öyle bir ibadettir ki, Hakk'la ortaklaşa eda edilir. Hakk birinci, kişi ikinci olur. İşte Peygamberimizin kıldığı namaz Hakk'la ortak yürütüldüğü için, gözümün nuru tabirini kullanmıştır. Namaz bu kadar pahalıdır. Ancak bu namazın tam tersinesi de vardır. O da şöyle; Allah (c.c.) Kur'an'da Maun suresinde der ki. "Vay o namaz kılanların haline...". Bu demektir ki her türlü melaneti işlediği halde namaz kılanların namazı, Allah (c.c.)'tan uzaklaştıran bir sonuç oluşturur.

Peygamberimiz: "Namaz kıldığı halde, mekarimi ahlak yönünden ahlakında düzelme olmayan kişi, namaz kıldıkça Allah (c.c.)'tan uzaklaşır" der.

Paralı asker gibi namaz kıldıran camilerin namaz memurları bunları konuşmazlar. Namaz kılda, abdestsiz kıl. Yeter ki kalabalık oluştur. Böyle kılınan namazın mensubu rejim düşmanı olur. Şeriatla devlet idaresini savunur. Davası din değil, rejim olur. Bu konuyu böylece bitirmiş olduk.

Risalet Hikmetlerinin Özeti

Risalet hikmetleri içinde en önemlisi Hicret Haftası'dır. İçinde bulundurduğu dört önemli gün ile birinci sıraya oturmuştur. Peygamberimizin hayat cetveli içinde özel yerini almıştır. Ona bakılarak dört günün incelemesi yapılır.

Burada iki ışık mukayesesi vardır. Bunlardan birisi ay ışığıdır. İkincisi güneş ışığıdır. Güneş ışığı ay ışığı yanında ne kadar güçlü ise, Hakk katında da değeri o kadar üstündür. Bu sebepten namaz güneş ışıklarına bağlıdır. Yani namazların vakitleri güneş ışıkları ile tespit olur. Güneş doğmasına sabah namazı, güneş batışına akşam namazı, her ikisinin ortasına öğle namazı, ışığın tamamen giderek gecenin başlamasına yatsı namazı bağlanmıştır. Oruç ile hac ay ışığına bağlanmıştır. Buna yansımalı güneş ışığı denir. Ayın hareketleri kameri takvimi meydana getirir. Senede 10 gün, 22 saat erken yolunu bitirmesi, mevsimler açısından devamlı değişir. Sabit, değişmez gün takvim yılına aittir. Bunun için gerek peygamberin doğumu, hicreti, mirac günü, berat günü, Kur'an kandili günlerinin takvim yılına bağlanması, birinci derecede önem taşır. Bu sebepten kandilleri ve Peygamberimizin doğduğu günü burçlara bağladık. Mevsimleri esas aldık.

Şimdi ışık burçlarını tanıyalım. Mirac günü güneşin öküz burcunda olduğu gün vuku bulmuştur. Eshap Peygamberimize sordu: "Dünya nerede durur". Peygamberimizin cevabı "Ales sevr" olmuştur. Yani "öküz üzere." Bu cevabı hikmetlere bağlı olarak inceleyelim. Öküz sığırın erkeğidir. Yani zati tarafta yer alan değeri vardır. Zira kemikler erkekten dişiye geçer. Bu soru sorulduğunda dünya öküz burcu üzerinde idi. İşte bundan anlaşılıyor ki, şemsi takvimin ilk işaretini Peygamberimiz bu açıklama ile yapmıştır. Bundan habersiz olan şeriatçı kafalar dünyanın öküzün boynuzları üzerinde olduğunu iddia etmişlerdir. Zelzele olduğu zaman öküz başını sallar, dünya titrer ve zelzele olur derlerdi. Bu işe akıl ermeyenlerin hepsi bu saçma sözlere inanır ve bunu dalga dalga yayarlardı. Oysa gerçek yukarıda belirttiğimiz gibidir. Mirac olayı İslam dünyası içinde en büyük olaydır. Peygamberimiz hem miracı, hem de öküz burcunu tanıtmış oluyordu. Zira Mirac, Ahmed-Muhammed ikilisinin birleştiği gündür. Burada dünyanın ilahi aşkla döndüğüne işaret olunuyor. Burada yıllık dönüş Ahmedi, (dünyanın) günlük dönüşü ise Muhammedi'dir. Dünyanın bu iki hareketi Allah (c.c.)'ın aşkı ile olduğuna işarettir.

Şeyhi ekber Muhiddini Arabi (k.s.) der ki: "Hareket hubbiyedir". Yani nerede bir hareket varsa, o hareket Allah (c.c.) sevgisinden meydana gelir. Güneş, aşkı ilahiden aldığı büyük pay ile iki milyonu aşan çapı ile 10 saniyeyi aşmayan bir zaman içinde kendi ekseni etrafında bir dönüş yapar. Işıklarına yansıyan bu güçle dünyayı kendi ekseni etrafında döndürür. 12 burç oluşturan bu ışık burçları, aşk köşeleri şeklinde 365 günü parseller.

Peygamberimizin hanımları ile evlenmek haram kılınmıştır. Hakk Teala neden bunların nikahlanmasını yasakladı. Bu yasaklamada deniyor ki, peygamberin hanımları sizin annelerinizdir. Kişi annesi ile evlenemez.

Peygamberimizin oğlu İbrahim'in hikmetine gelince; İbrahim'in vefat etmesinin ardından Kevser suresi nazil oldu. Kevser suresinin bir özelliği vardır ki, diğer surelerde bu yoktur. O da şudur. Gece yatarken uykuya dalmadan önce üç kere Kevser suresini oku ve uyu. Sabah namazına kalkmak için işiteceksin ki seni isminle birisi çağıracak. Eğer kalkarsan devam eder. Yok eğer kalkmazsan ikinci akşam sabahında ses uzaklaşır. Üçüncüde iyice uzaklaşır. Dördüncüsü yoktur. Ama bu müminlere mahsustur. Mümin o kişidir ki Allah'ın mümin ismi şerifi ona ayna görevi yapar. Peygamberimiz hadisi şerifinde der ki: "Mümin müminleri aynasıdır. Yani Allah'ın mümin ismi şerifi müminlerin aynasıdır demektir." Bunu ben yaşadığım için biliyorum.

Şimdi sen Hakk'ın hikmetine bak ki, Kevser suresinde ne var ki seni seslenerek uyandırıyor. İnsan sesi gibi bir sesle.

RİSALETİN HALK TARAFI ÜMMET ve ÜMMİYET’in MANASI

Ümmet, islam dinini Allah’tan gelen bilgi ile yaşayana denir. Bunun kazanılmasının tek şartı mekarimi ahlak ile kaim olmaktır. Yani, risaletle gelen şeriatın şartlarını eksiksiz yerine getirmekle elde edilir. Şeriatın en önemli olanı haram-helali gözetleyerek helal kazançla yürümektir.

Peygamberimizin şu hadisi şerifine uymak suretile dine hizmet etmektir. Resulu Ekrem Efendimiz hadisi şerifte şöyle der: "Elfakru fahri.” Türkçe manası şöyle “Ben dünya malının yokluğu ile iftihar ederim." İftihar, kişinin kendisinde şeref ve fazilet görmesi demektir. Buna göre, mekarimi ahlakı yakalamakta en büyük pay, çok çalışıp az kazanmayı gaye edinmektir. Bu helalin özüdür.

Bu konuya açıklık getiren Muhiddini Arabi (k.s.) Fususulhikem’de şöyle der: (cilt 1, sayfa 84-85) "... fi zümretihi, kema ce’alma min ümmetini." Bu manaya açıklık getiren şarih (geniş açıklayan) Abdullah Bosnavi, 85. sayfada bunu şöyle izah eder. "O, zamiri Muhammed ’e (s.a.v.) aittir." Yani Resulü Ekrem Efendimizin zümresi, enbiya (peygamberler) ve ümmeti evliyadır (zümre seçkin cemaat demektir). Evliya veliler demektir. Yani Hakk’a ait kalp gözü, kalp kulağı ile gören ve duyan kişiler demektir.

Evliyaya işin mahiyetine göre isimler verilmiştir. Şöyle ki, Allah’tan gelen emirleri en üst düzeyde eksiksiz anlamaları yönünden isimleri 'ululemir'olur. Allah’a olan yakınlıkları itibarile veli denir. Temsiliyet itibarile varis - halife isimleriyle tanıtırlar. İşte ümmet te onlara verilen isimlerden biridir.

Ümmet anlayışında, yazmak, hesap yapmak yoktur. Zira, yazı ve hesap mahlukata ait bir anlayış düzenidir. Eksiklikler dolu beşeri aklını kullanarak kişi yazı ve hesap kaydı yaptı. Oysa islam dini, eşyayı yazı levhası, hareketleri de mana taşıyan yazılar olarak tanıtır.

Soru: Kur’an’ı Kerim ve hadisi şerifler, kitap olarak elimizde bulunuyor. Ne dersin, bunlara bakmayalım mı? Cevap: her ayet için bir sebebi nüzul, her hadisi şerif için bir sebebi vürud vardır. Yani bunları bize getiren, irili ufaklı olaylar vardır. Onlar, Hakk bağlantılı olup, mana bakımından esas alınmıştır. Kısacası olay hareketten doğar. Hareket eşyadan gelir ve de Hakk’a aittir. Söz, yazı, hesap mahlukata aittir, hidayete bağlı olarak. Hepsi bir külliyattır. Yani Hakk’a ait, küçük-büyük ne varsa hepsi birbirini tamamlar.

Resulü Ekrem Efendimiz ümmet anlayışına daha açık tanıtım yaparak hadisi şerifte şöyle der: "Biz, ümmi bir ümmetiz. Yazmayız, hesap yapmayız." (Zübdetül Buhari, sayfa 299) Peygamberimiz bu hadisi şerifi hilali gözetlemek için söyledi. "Ay 29 olur, 30 olur" dedi ve gözetlemeyi esas aldı. Hilali gözetlemek eşya bağlantılıdır. Ve de şüphe taşımaz. Bu gözetleme, ümmet anlayışına girer. Yani Elsinei Hakk hüviyeti taşır. Eşyadan bilgi elde etmek, en inandırıcı tahsil yakalamaktır. Bu öyle bir kitaptır ki canlı görüntü verir ve de inkarı düşünülemez. Dünya devletlerini eğitim sistemi eşyadan kaynaklandığından inandırıcı olmuştur. Fen ve teknoloji bu bilgiden doğmuştur. Dört kitabın dördü de, ilmi değer taşımaktan uzaklaşmıştır. Adeta evdeki yaşlı, baba anne yahut anneanne gibi saygı görürler. Onlardan hiçbir hizmet beklenmediği gibi, bu dört dine bağlı olanlardan da bir şey beklenemez. Yani, şu din adamı öldü, şu eseri bıraktı denemez. Bir ressam gibi yaşadı. Hayal denizinde, ümit gemisini gezdirdi durdu. Eseri ressamın tablosu gibi, hafızalarda yer etti. Elektriği, telefonu, radyoyu, telefonu vs. gibi insanların faydalanacağı bir eser bırakmadılar. Çünkü canlı kitabı okumasını bilemediler ki canlı bir eser bıraksınlar. Bildikleri, ya kendileri gibi öldü gitti, ya da kitap haline dönüştü. Kitaplıkta unutuldu.

Şimdi de Kur’an-ı Kerim’den ümmet ile ilgili ayetleri tanıyalım. Yani, bu konuda Allah (c.c.) bize ne gibi açıklamalar yaptı. (Yunus suresi 19. ayet, sayfa 211) "İnsanlar olmadılar illa oldular. Tek bir ümmet iken ihtilafa düştüler." Ayetin biri budur. İkinci ayet şöyle: (Bakara suresi 143. ayet, sayfa 236) "Eğer Rabbin dileseydi, insanları tek bir ümmet yapardı." Bu ayetle ümmetin çokluğuna işaret ediyor.

Diğer bir ayet de şöyle: (Bakara suresi, 143. ayet, sayfa 23) "Böylece size şerefli ümmet olmak için, vasat ümmet olmak imkanı verdik." Yani Hakk’a ve halka eşit bakan, insanı kamil anlayışı verdir (vasat, iki taraf ortası demektir). Bu anlayış ve makam sadece Ademoğlunun evliyasına verilmiştir. (Peygamberler dışında)

Vasat (orta yer) kelimesi ve bu kelime ile ümmeti tanıtması Kabe’nin dünyanın ortasında olduğunu haber veriyor. Biz müslümanların kıblesi Kabe’dir, yani Beytullah'tır. Allah’ın evidir. İşte bu Kabe, günün hudutlarının ortasında bulunur. Dünya kendi ekseni etrafında döner. Bir defa dönmesinden bir gün meydana gelir. Bu bir gün içinde 360 boylam derece vardır. Hepsini bir günde döner. Kabe, bu 360 boylam derecenin ortasındadır. İşte kabenin bulunduğu bu boylam çizgisi 'İslam Sıfıt Boylam Hattı' dır. Bu hattın 180 boylam derece doğusunda günün hududu bulunur. Hududun doğu yakası, Perşembe gününün sona erdiği yerdir. Batı yakası ise Cuma gününün başladığı yerdir.

Ümmeten vasaten, iki kelimesi içinde Kabe böylece mevcuttur. Ayrıca Kabe, kıble açısından kutuplaşmış merkezdir. Kıblenin bu konumu, Allah’ın birliğini temsil eden hüviyet taşır. Allah’a bağlı dal isimlerin toplandığı müsemma'nın karşıtıdır.

Vasat ümmet'in uzandığı bir diğer orta yer 'Hicret Hafta'sının ortasıdır. Bilindiği üzere, hicret haftası, dünyanın yaratılışı ile eşdeğer bir hüviyet taşır. Bu haftanın ortasında bulunan Salı günü, İslam Şemsi Takvimi’nin ilk günüdür. Buna Terazi burcu denir. O gün gece 12, gündüz de 12 saattir. İşte bu da, ümmeten, vasaten manası taşır.

Kur’an-ı Kerim’de dünyanın 6 günde yaratıldığı açık ayetle sabittir. (Furkan suresi 59. ayet, sayfa 366) "O Allah’tır ki, semaları ve arzı yarattı. Aralarında olanları da 6 günde." Allah (c.c.) altı günde semaları (nur vücut) ile dünyayı ve aralarındakileri (gazları) yarattı. Bu 6 gün şöyle: Cuma günü akşam güneş batışı ile başladı, Perşembe günü akşamı güneş batıncaya kadar sürdü. Cuma günü 7. gün idi. Hafta böyle doğdu. Ne var ki ahirete ait bir gün, dünyanın senesi ile (1000) bin senedir. Yani 7 gün 7 bin sene eder. Hicret Haftası da böyle bir hüviyete sahiptir. Ancak, ahiret senesi Hakka, dünya senesi mahlukata aittir. Buna göre dünya senesi geçerlidir.

Ümmet'de usul tarafı bulunur. Usul tarafı, Hakk tarafıdır. Bütün hareketler ve bilgiler Hakk’tan gelir. Burada okuma yazma diye bir şey yoktur. Sadece kesin sonuç veren hareketler ve bu hareketlerden çıkan mana var. Onlar elde edilince mahlukata anlatılıp, tanıtmak için konuşmak yoluyla anlatılır. Daha sonra yazı ile kayıt altına alınır. Bu, Hakk’tan insanlara uzanan tahsil yoludur. Bu, gökten dünyaya inen hakikat bilgileridir. Bu ilme zevkli Tevhid İlmi denir.

İkinci tahsil yolu dünyadan, fezadan, yani görünen cisim ve eşyanın içinden elde edilir. Bu ilmin içinde dünyadan ötesi bulunmaz. Yani ahirete uzanan tarafı yoktur. Bu ilim, bir ayağı olmayan topal insan gibidir. Sağ ayağı yoktur. Dünya ilmi 'zevksiz tevhid ilmi' ile dünya insanına öğretilir. Fen ve teknoloji bu ilimden doğmuştur. Dünya eğitim sistemi ‘zevksiz tevhid ilmi’nin mahsulüdür. Esas olarak ilimde yerini alır. Canlı olarak yürütüldüğünden inandırıcıdır.

Tabiat kanunları içinde de ümmet kapsamına giren ve ariflerin, 'keramatı kevniye' diye isim koydukları buluşlar, yani elektrik-elektronik-radyo-televizyon-telefon-bilgisayar-uçak-oto-uydu vs. gibi buluşların adresi ümmettendir. Hayvanların ve bitkilerin de ümmet tarafı vardır. Köpeğin koku alması, tilkinin kurnazlığı, bazı hayvanların önceden zelzeleyi bilmesi, göçmen kuşların gideceği yolu bilmesi, bulması şaşırmaması gibi insanların çözemediği sırlar, hep ümmet kapsamına girer.

Reğmi Hakk, Nusret Osmanoğlu